9. Hukuk Dairesi 2022/18231 E. , 2023/1611 K. "" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :... Mahkemesi SAYISI : 2020/743 E., 2022/402 K. DAVA TARİHİ : 20.08.2014 KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz…
**9. Hukuk Dairesi 2022/18231 E. , 2023/1611 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :... Mahkemesi SAYISI : 2020/743 E., 2022/402 K. DAVA TARİHİ : 20.08.2014 KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde 01.04.2006 - 30.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, saat 07.00’de işe başladığını ve saat 18.00’den önce işten ayrılmadığını, haftanın 6 günü bu şekilde çalıştığını ancak ilk 4 yıl ayda 1 pazar günü de çalıştığını, davacının en son ücretinin net 1.300,00 TL olduğunu, işyerinde prim sisteminin olmadığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının davalıya ait işyerinde, 01.05.2009 tarihinde işe başladığını ve kendi isteği ile işten ayrıldığını, ücretinin bordrolarda gösterilen ücret olduğunu, bütün çalışmasının işyeri dışında geçtiğini, davalı işverenin davacının çalışma saatlerini denetlemediğini sadece gidilmesi gereken müşteriye gidilip gidilmediğini kontrol ettiğini, davacının müşteri ziyaretlerinin 5-10 dakika sürdüğünü ve müşteri sayısının davacının fazla çalışma yapılmasını gerektirir bir sayı olmadığını, pazar günleri çalışmadığını, kış aylarında çalışma saatlerinin daha az olduğunu, çalışma saatlerinin davacının beyanlarıyla tespit edildiğini ve varsa fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, bu nedenlerle davacının daha fazla çalışma yaptığını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini, davacıya yapmış olduğu satışa göre prim ödendiğini, ödenen primin davacının yapmış olduğu fazla çalışmaları karşıladığını, davacının davalı işveren tarafından tahsis edilen araçla müşteri ziyaretlerini gerçekleştirdiğini ve taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2014/351 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararıyla; davacının fazla çalışma yaptığı ve ödenen primler nedeniyle fazla çalışma ücretinin sadece zamlı kısmının hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.