9. Hukuk Dairesi 2025/9145 E. , 2026/155 K. "" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/882 E., 2025/1427 K. DAVA TARİHİ : 19.07.2019 İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 11. İş Mahkemesi SAYISI : 2025/9 E., 2025/149 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkim…
9. Hukuk Dairesi 2025/9145 E. , 2026/155 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/882 E., 2025/1427 K. DAVA TARİHİ : 19.07.2019 İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 11. İş Mahkemesi SAYISI : 2025/9 E., 2025/149 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.06.1983 tarihinde çalışmaya başladığı davalıya ait işyerinden emekli olarak ayrıldığını ancak davacının kullanmadığı 588 günlük izin ücreti tutarı olarak 273.224,00 TL ödeme yapıldığını, davacının günlük ücretinin net 726,06 TL olduğunu ve yıllık izin ücretinin eksik ödendiğini iddia ederek, bakiye yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının çıplak net ücretinin 13.940,00 TL olduğunu, bordronun sol üst köşesinde yer alan 21.782,00 TL aylık net ücretin giydirilmiş ücret olduğunu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 57/2 hükmüne göre yıllık izin ücreti hesaplanırken çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemenin davacının son çıplak brüt ücretinin aylık 23.433,66 TL olduğu kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği, bu karara karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2024 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davacının brüt temel ücretinin 35.639,82 TL olup brüt ücret üzerinden hesaplama yapılarak ödenen brüt miktarlar da mahsup edilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemeye gönderilmesine karar verildiği , buna göre davacının brüt ücretinin 35.639,82 TL olduğu belirtilerek alınan ek rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzeni dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; yıllık izin hesabına esas ücretin çıplak brüt ücret olması gerekirken giydirilmiş brüt ücretten yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının aylık çıplak brüt ücretinin miktarı ile yıllık ücretli izin alacağının hesabına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.