9. Hukuk Dairesi 2016/16187 E. , 2020/2855 K. "" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının, 01/06/1997-09/02/2010 tarihleri arasında davalı …
**9. Hukuk Dairesi 2016/16187 E. , 2020/2855 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının, 01/06/1997-09/02/2010 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde en son soft & sezon bölüm müdürü olarak çalıştığını, davalı tarafça iş akdinin haksız sebeple feshedildiğini, hak ettiği fazla mesai ve davalı şirkete özgü olan eva prim alacağının da ödenmediğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti: Davalı vekili; iddiaları kabul etmediklerini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fazla mesai ve eva primi alacaklarına karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur. Davacı fazla mesai alacağı olduğunu iddia etmiş davalı ise davacının bölüm müdürü olduğu, kendi mesaisinin kendisinin belirlediğini, maktu ücretle çalıştığını, ücretinin yüksek olduğunu ve davacının imzaladığı personel yönetmeliğine göre" marketlerde müdür, müdür yardımcısı, mühendis yönetici sorumlu ünvanlı personel ile genel müdürlük personelinin ünvanı ne olursa olsun yapacakları fazla mesailerin ücretleri içinde" olduğu bu nedenle davacının fazla mesai alacağı olmadığını savunmuştur. Davalıya ait işyerinde normal çalışma süresinin haftalık 40 saat olduğuna ilişkin olarak herhangi bir iddia ve savunma bulunmamaktadır. Kaldı ki davacı imzalı iş sözleşmesi ile davalının sunduğu personel yönetmeliğinde haftalık çalışma süresinin 45 saat olduğu ifade edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalıya ait iş yerinde haftalık 40 saatlik çalışma süresi olduğu kabulü ile hem fazla sürelerle çalışma hem de fazla çalışma ücreti alacakları hesaplanmıştır. Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak tarafların bu yönde bir iddia ve savunması alınmadığı halde ve dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmeyecek şekilde davalıya ait işyerinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olarak kabul edilmesi hatalıdır.