9. Hukuk Dairesi 2011/36868 E. , 2013/28307 K. MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA :Davacı, personel kayıtlarında işletme işçisi olarak yer alan ünvanının tekniker olarak tespitini ve tekniker olarak değiştirilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T …
**9. Hukuk Dairesi 2011/36868 E. , 2013/28307 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA :Davacı, personel kayıtlarında işletme işçisi olarak yer alan ünvanının tekniker olarak tespitini ve tekniker olarak değiştirilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı ... vekili,işçi ...'nun davalı Bakanlık Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğünde teknik hizmetler bölümünde elektrik teknikeri olarak kontrolörlük görevini yürüttüğünü,maaş bordrosunda,kurum içi yazışmalarda,projelerde ve ilgili tüm belgelerde tekniker olarak belirtilen ünvanının personel kayıtlarında işletme işçisi olarak yer aldığını iddia ederek personel kayıtlarında işletme işçisi olarak yer alan ünvanının tekniker olarak tespitini ve tekniker olarak değiştirilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı Bakanlık vekili,davanın idari bir işleme ilişkin olduğunu ve idari yargıda görülmesi gerektiğini,davacının mali şartları daha yüksek olan sözleşmeli personel statüsüne tekniker ünvanıyla geçme imkanı varken bu hakkını kullanmadığını ve işçi olarak kalmayı tercih ettiğini,Maliye Bakanlığından verilen vizelerde Unvan'ın yer almadığını,davacının maaş bordrosunda tekniker ibaresinin yer almasının maaşının tekniker skalasından ödendiğini gösterdiğini ve maaş skalası dışında ünvanının tekniker olarak belirtilmesine imkan olmadığını,bu durumda husumetin davalı bakanlığa değil Maliye Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektiğini,davalı Bakanlık merkez müdürlüğünün işçilere Unvan verme gibi bir yetkisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,Tekniker unvanının geçici işçi statüsünde fiilen tekniker olarak çalışıp da 5620 Sayılı Yasanın 2.maddesi uyarınca sözleşmeli personel statüsüne geçirilenler için söz konusu olduğu, buna mukabil sözleşmeli personel statüsüne geçmeyi kabul etmeyip geçici işçi statüsünde fiilen tekniker olarak çalışanların geçirildikleri sürekli işçi kadrosunda unvanlara yer verilmediği,5620 Sayılı Yasa uyarınca tüm kadro ünvanları Maliye Bakanlığı ve Devlet Personel Başkanlığının onayları ile verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı Davacı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir. Davacının personel kayıtlarında işletme işçisi olarak yer alan ünvanının tekniker olarak tespitini ve tekniker olarak değiştirilmesi şeklindeki unvan tahsisi istemi idari bir işlem olup uyuşmazlığın çözüm yeri İdari Yargıdır. Buna göre mahkemece davanın yargı yolunun caiz olmaması (HMK.nın 114/b,115 maddeleri) nedeni ile usulden reddine kararı verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.