9. Hukuk Dairesi 2025/712 E. , 2025/3463 K. "" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1743 E., 2024/1473 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/630 E., 2024/322 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlan…
**9. Hukuk Dairesi 2025/712 E. , 2025/3463 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1743 E., 2024/1473 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 32. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/630 E., 2024/322 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı işyerinde 24.11.2008-19.02.2016 tarihleri arasında kat hizmetleri işçisi olarak çalıştığını, işe ilk girdiği günden itibaren tâbi olduğu yüzde/puan usulüne göre ücret sisteminin davalı tarafından 19.01.2012 tarihinde değiştirilerek maktu ücret sistemine geçileceğini düzenleyen bir ihtarname gönderildiğini, yürürlük tarihi 01.01.2010-31.12.2011 olan, dönemin yetkili işyeri sendikası Türkiye Otel, Lokanta ve Eğlence Yerleri İşçileri Sendikası (OLEYİS) ile işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinde sendika üyesi işçilere tanınmış bir hak olan yüzde/puan usulü ücret hakkının 26.01.2013 tarihinde imzalanan bir protokolle ortadan kaldırılmak istendiğini, ancak toplu iş sözleşmesi ile kazanılan bir hakkın protokol ile ortadan kaldırılamayacağını, davacının değişiklik teklifini kendisi ve ailesinin geçimini sürdürebilmek adına imzalamak zorunda kaldığını, işverenin esaslı değişiklik gerekçelerinin haksız ve geçersiz olduğunu, yapılan değişiklik teklifinin tüm sonuçları ile birlikte hükümsüz olduğunu iddia ederek ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işe başladığı tarihte sendika üyesi olmadığını, çalışanların ücret sistemi değişikliğine ilişkin teklifi kabul veya reddetme konusunda özgür olduklarını, protokolün imzalandığı tarih itibarıyla OLEYİS'in davalı işyerinde toplu iş sözleşmesi yapma yetkisine sahip olmadığını, bu nedenle 01.10.2010-31.12.2011 arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin hükümlerinin bireysel iş sözleşmesi hükümleri hâline geldiğini, davalı işyerinde yüzde usulü ücret sistemine 02.02.2012 tarihi itibarıyla son verildiğini, davalı işverenin teklifinin 494 çalışana tebliğ edildiğini, 429 çalışanın değişiklik teklifini kabul ettiğini, kabul etmeyen çalışanların ise iş sözleşmelerinin feshedildiğini, değişikliğin işverene tanınan yönetim hakkı kapsamında gerçekleştirildiğini, teklifi kabul eden çalışanlarına mevcut haklarına ilaveten yıllık toplam 1.000,00 TL'lik özel sağlık sigortası veya bireysel emeklilik hakkı tanındığını, davacının teklifi kabul ederek bireysel emeklilik sisteminden yararlanmak istediğini belirttiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI