(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi 2010/4097 E. , 2010/4521 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: Kadastro sırasında 690 ve 338 parsel sayılı 200 ve 25200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalıların murisi ... adına tespit
**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi 2010/4097 E. , 2010/4521 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: Kadastro sırasında 690 ve 338 parsel sayılı 200 ve 25200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydı ve taşınmazların mütegayyip eşhastan hazineye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin ve komisyon kararlarının iptali ile ... mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin 29.06.2009 tarihli kısa kararında "Davanın reddine, çekişmeli 338 ve 690 parsel sayılı taşınmazlar 44 pay kabul edilerek 4'er payının ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tesciline” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, kısa kararda kendilerine pay verilmeyen ... çocukları ... ..., ..., ... ve ... ... adlarına da 1'er payın tesciline karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382, 388 ve 389. maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir. O halde, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekli olup, davacı ... temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 25.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.