9. Hukuk Dairesi 2012/3987 E. , 2014/9315 K. "" MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 3.İŞ) TARİHİ : 15/11/2011 NUMARASI : 2010/202-2011/677 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için…
**9. Hukuk Dairesi 2012/3987 E. , 2014/9315 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 3.İŞ) TARİHİ : 15/11/2011 NUMARASI : 2010/202-2011/677 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A.Okay tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesi ile; Müvekkilinin davalı işyerinde 01/06/2006 tarihinde garson olarak çalışmaya başladığını, en son net 900 TL ücret aldığını, davalı tarafından müvekkilinin yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmaması ve ücretlerinin de ödenmemesi üzerine işyerinde huzursuzluk çıktığını, müvekkiline hakaret edildiğini, uygun çalışma ortamı sağlanamadığından müvekkilinin haklı olarak iş akdini feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, vergi iadesi alacağı, hafta tatili alacağı, fazla mesai alacağı ile genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 11/01/2007-30/06/2009 tarihleri arasında müvekkili işverenlik nezdinde çalıştığını, izin kullandırılmaması iddiasının yersiz olduğunu, davacının başka bir lokantada çalışmak üzere işyerinden kendi isteği ile ayrıldığını, asgari ücret+bahşiş usulü çalıştığını, 35 gün yıllık izinli sayıldığını ve ücretini aldığını işyerinde vardiya olduğunu ve tüm alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde on bir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.