9. Hukuk Dairesi 2015/25366 E. , 2015/31148 K. MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 11. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 29/05/2015 NUMARASI : 2014/568-2015/267 Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının 24/04/2007 tarihinden 06/11/2014 tarihine kadar davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, en son 1150,00 TL maaş aldığını, davacının iş akdi davalı işveren tarafından yazılı bildirim yapılmadan sebepsiz yere ve haksız şekilde hukuka aykırı olarak sona erdir…
**9. Hukuk Dairesi 2015/25366 E. , 2015/31148 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 11. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 29/05/2015 NUMARASI : 2014/568-2015/267 Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının 24/04/2007 tarihinden 06/11/2014 tarihine kadar davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, en son 1150,00 TL maaş aldığını, davacının iş akdi davalı işveren tarafından yazılı bildirim yapılmadan sebepsiz yere ve haksız şekilde hukuka aykırı olarak sona erdirildiğini iddia ederek işe iade talebinde bulunmuştur. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının iş akdinin feshedilmediğini ve halen sigortasının devam ettiğini, davacıya Kartal 11. Noterliği'nden 18.11.2014 tarihli 15596 yevmiye nolu ihtarname ile daha önce çalıştığı şubenin .. isimli şirkete devrinden dolayı davalı şirketin Ihlamurkuyu şubesinde çalışmaya devam etmesinin istendiğini, davacının sigorta kayıtlarında Ihlamurkuyu şubesinde çalışıyor göründüğünü, davalı şirketin davacı ile aynı iş kolunda 38 çalışanı ve tüm işletmelerinde 354 çalışanı bulunduğunu ve davacının servis şoförü olarak çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, fesih tarihinde davacının iş akdinin feshedilmediği ve davacının iş akdinin feshedildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin devam edip etmediği noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı). İş Kanunu’nun 22’nci maddesine dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde de aynı esaslar geçerli olup; fesih bildiriminin yazılı olması ve fesih sebeplerinin yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur. İş Kanunu’nun 22’nci maddesi açısından dikkat edilmesi gereken diğer bir husus, işverenin değişiklik teklifini de yazılı yapmasıdır. Değişiklik teklifinin yazılı yapılması da geçerli bir icabın varlığından söz edebilmek için şarttır. Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı). İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır. Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren davacının çalıştığı şubeyi dava dışı bir başka şirkete devretmiş ancak davacının iş sözleşmesini devretmemiştir. Bu durum davalı işverenin de kabulündedir. Davalı işveren, davacının çalıştığı işyerini devrettiğinde davacıyı başka yerde görevlendirdiğine dair yazılı bir tebliğde bulunmamış, ancak 18/11/2014 tarihinde, dava açıldıktan sonra davacıya yeni görev yerini bildiren tebligat göndermiştir. Bu durumda davalı tarafından iş akdinin eylemli olarak feshedildiğinin kabulü ile yazılı fesih bildirimi yapılmadığı için feshin geçersizliğine ve davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle; 1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE, 3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine, 4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, 5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 7-Davacı tarafından yapılan 199.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, Kesin olarak 04.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.