9. Hukuk Dairesi 2016/1724 E. , 2019/11079 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 01.07.1997-28.03.2014 tarih
**9. Hukuk Dairesi 2016/1724 E. , 2019/11079 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 01.07.1997-28.03.2014 tarihleri arasında, şoför ve mandıra ustası olarak aylık net 1.800,00TL ücretle çalıştığını, ayrıca bir öğün yemek ve servis hizmeti verildiğini, haftanın 7 günü kış aylarında 07.00-21.00, yaz aylarında 07.00-23.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının ödenmediğini, resmi tatillerde sürekli çalıştığını, yıllık izin alacağı bulunduğunu, müvekkilinin iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını beyanla, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve hafta tatili ile resmi tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, işyerinde 01.11.2006-10.05.2014 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığını, davacının bildirdiği çalışma saatlerinin doğru olmadığını, resmi tatillerde çalışmadığını, yoğurt ve ayran ustası olduğunu, kış aylarında talep azaldığı için, bazen çalışmasına gerek görülmediğini, maaşının istediği anda kendisine elden ödendiğini, çalışanlara eşit davranıldığını, iş akdinin 4857 Sayılı Yasanın 25/2-eg-ı maddeleri gereği kendileri tarafından haklı olarak feshedildiğini, toplanan sütleri kasten kanala döktüğünü, güveni kötüye kullanarak zimmetine para geçirdiğini, diğer çalışanlara kötü davrandığını, devamsızlık yaptığını, kardeşlerine ait marketten yaptığı veresiye alışveriş nedeniyle 13.000,00TL borcu olduğunu, 2014 Nisanında rakip bir firmada işe girip çalıştığını, hijyen kurallarına uymadığını, 01.03.2014’ten itibaren izinsiz olarak işe gelmemeye başladığını, bulunduğu adrese yapılan tebligatın önce iade edildiğini, ikincisinde ise kendisine bizzat teslim edildiğini, daha sonra yapılan araştırmada ... Süt Ürünlerinde işe girdiğinin öğrenildiğini, durumun tutanakla tespit edildiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının ücreti uyuşmazlık konusudur. Davacı davalı iş yerinde süt toplama ve dağıtma işinde çalıştığını son ücretinin net 1800,00 TL olduğunu, iddia etmekte, davalı ise davacının kayıtlarda gösterildiği üzere asgari ücret ile çalıştığını savunmaktadır. Tanıkların ücrete ilişkin bilgisi bulunmamaktadır. Her ne kadar davalı işveren tarafından ilgili makama başlığı ile davacı işçinin net ücretinin 1.800,00 TL olduğuna dair bir belge düzenlenmiş ve bu belge davacı tarafından dosyaya sunulmuş ise de kredi başvuruları için düzenlenen bu tür belgelerin gerçek ücreti tek başına ispat ettiği söylenemez, bu tür belgelerin dosyadaki diğer bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilmesi gerekir. Emsal ücret araştırmasında ise emsal ücret net 1.600,00 TL olarak bildirilmiştir. Dosyadaki delil durumuna göre davacının son ücretinin net 1.600,00 TL kabulü yerinde olacaktır. Mahkemenin ücreti iddia gibi net 1.800,00 TL kabulü yapılan iş, davacının kıdemi ve fesih tarihindeki asgari ücret gözetildiğinde yerinde değildir. 3-Kabule göre de, kabul edilen miktar 61.354,23 TL. olup karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca davacı yararına hükmedilmesi gereken nisbi ücreti vekaletin 7.048,97 TL. olması gerekirken 4.908,33 TL. olarak hükmedilmesi ve yargılama gideri hesabında 54,20 TL. peşin yatan harcın yargılama gideri hesabına dahil edilmemesi hatalıdır. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.