9. Hukuk Dairesi 2019/6384 E. , 2019/16668 K. MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Davacı, kıdem, ihbar tazminatlarıyla yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.03.2014 tarihli ve 2012/7935 E., 2014/8712 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahke…
**9. Hukuk Dairesi 2019/6384 E. , 2019/16668 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Davacı, kıdem, ihbar tazminatlarıyla yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.03.2014 tarihli ve 2012/7935 E., 2014/8712 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, fazla çalışma ile hafta tatili ve bayram genel tatil alacaklarının kanıtlandığı gerekçesiyle bozmaya karşı direnilmiştir. Dairemizin 25/05/2015 tarihli ve 2015/13920 E., 2015/18964 K. sayılı ilamı ile direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE karar verilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.06.2017 tarihli ve 2015/9-2409 E., 2017/1188 K. sayılı ilamı ile direnme kararının usulden bozulmasına karar verilmiştir. Bu defa Mahkemece Dairemizin ilk bozma kararına uyularak hüküm kurulmuştur. Kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 18.12.2018 tarihli ve 2018/10471 E., 2018/23525 K. sayılı ilamı ile usulden bozulmuştur. Mahkemece Dairemizin 18.12.2018 tarihli bozma ilamına uyularak ilk direnme kararı doğrultusunda karar verilmiştir. Direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. YARGITAY KARARI Dairemizin “ 2-…. Somut olayda davacı işçi fazla çalışmaların ispatı konusunda tanık deliline dayanmıştır. Davacı tanıklarının tamamı işyerinde çalışmış kişiler değildir. Davalı işverenle aynı alanda faaliyet gösteren diğer şirketlerin tır şoförleri olup davacının günlük ve haftalık çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri mümkün değildir. ... firmasından yükleme ve boşaltma işlemleri yapılırken beraber bekledikleri ve bu arada konuştukları tanıklarca ifade edilmiştir. Davacı tanıklarının sözü edilen açıklamaları fazla çalışmanın ispatı konusunda yeterli değildir. Dosyaya sunulan ... firması giriş kayıtları da saat içermediğinden fazla çalışma hesabına elverişli değildir. Davalı tanığının anlatımına göre davacının fazla çalışması bulunmamaktadır. Bu itibarla davacı işçinin haftalık 45 saati aşan çalışmalarını kanıtlayamadığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti isteğinin reddine karar verilmelidir. 3- Davacı işçi, hafta tatili ile bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücretlerini talep etmiş, davacı tanıklarının anlatımlarına göre isteklerin kabulüne karar verilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere davacı tanıklarının belirtilen çalışma düzenini bilmeleri mümkün değildir. Ancak dosyaya ... firmasına ait araç giriş kayıtları sunulmuş olup, davacının kullandığı işverene ait araç plakası saptanarak davacının hafta tatili ile bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının olup olmadığı belirlenmelidir. .” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 25.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.