Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1999-2010 yılları arasında davalı Şirketin yurt dışı şantiyelerinde iş makineleri tamircisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini, en son ücretinin net 9.000,00 Suudi Arabistan riyali olduğunu, ayrıca üç öğün yemek, barınma ve ısınma gibi gereksinimlerin davalı işveren tarafından karşılandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
DAVA KONUSU: Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1999-2010 yılları arasında davalı Şirketin yurt dışı şantiyelerinde iş makineleri tamircisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilerek Türkiye'ye gönderildiğini, en son ücretinin net 9.000,00 Suudi Arabistan riyali olduğunu, ayrıca üç öğün yemek, barınma ve ısınma gibi gereksinimlerin davalı işveren tarafından karşılandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. KARAR: Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dosyada yer alan ibranamelere değer verilip verilmeyeceği ve buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının bulunup bulunmadığına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.