9. Hukuk Dairesi 2023/19282 E. , 2023/19802 K. "" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2021/206 E., 2023/231 K. DAVA TARİHİ : 23.10.2014 KARAR : Davanın kabulü BİRLEŞEN DAVA MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/558 E., 2017/494 K. Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararı…
**9. Hukuk Dairesi 2023/19282 E. , 2023/19802 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2021/206 E., 2023/231 K. DAVA TARİHİ : 23.10.2014 KARAR : Davanın kabulü BİRLEŞEN DAVA MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/558 E., 2017/494 K. Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde, alt işveren firmalarda çalıştığını ve iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle feshedildiğini ancak kendisine kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödenmediğini, asıl işveren alt işveren ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal zamanaşımı süresinde açılmadığını, müvekkili Kurumun asıl işveren olduğu yönündeki iddianın tamamen hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının çalıştığı dönemlere ait kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretlerinin tamamını tahsil ederek işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 03.10.2017 tarihli ve 2014/950 Esas, 2017/410 Karar sayılı kararı ile; davacının yaptığı temizlik işinin yardımcı iş olduğu, davalının asıl işveren olarak sorumlu olduğu ve davacının iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiği gerekçesiyle davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır. B. Gerekçe ve Sonuç Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/850 Esas, 2019/842 Karar sayılı kararı ile; davalının asıl işveren olarak sorumlu olduğu ve davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kanıtlamadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.