9. Hukuk Dairesi 2014/17767 E. , 2014/27452 K. MAHKEMESİ : AYDIN 1. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 27/12/2011 NUMARASI : 2010/400-2011/829 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, ger…
**9. Hukuk Dairesi 2014/17767 E. , 2014/27452 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : AYDIN 1. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 27/12/2011 NUMARASI : 2010/400-2011/829 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı; emeklilik sebebiyle akdi feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretinin ödetilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı K.. Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir. Davalı T.C. S.. B.. vekili, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, fazla çalışma ücreti talebinin reddine, kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı T.C. S.. B.. vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. S.. B..’nın aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Somut olayda davacı, dava dilekçesinde davalı olarak sadece K.. Temizlik Şirketini göstermiş, daha sonrasında S.. B..nı davaya dâhil etmiş, mahkemece her iki davalı hakkında hüküm kurulmuştur. Dairemizin yerleşik kararlarına göre, işçilik alacaklarına ilişkin davalarda dâhili dava yoluyla davalı ithali mümkün değildir. Mahkemece, hakkında yöntemince dava açılmayan dâhili davalı T.C. S.. B.. aleyhine hüküm kurulması ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/l maddesine göre de harçtan muaf olan Bakanlığın harca mahkûm edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.