9. Hukuk Dairesi 2022/17623 E. , 2023/147 K. "" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi SAYISI : 2021/54 E., 2022/200 K. DAVA TARİHİ : ....08.2015 KARAR : Davanın reddi Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar veril…
**9. Hukuk Dairesi 2022/17623 E. , 2023/147 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi SAYISI : 2021/54 E., 2022/200 K. DAVA TARİHİ : ....08.2015 KARAR : Davanın reddi Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinde 01.11.2011-30.03.2014 tarihleri arasında çalışan davacının hafta içi 07.00-19.00, cumartesi günleri sabah 07.00-13.00 ve ayda iki pazar günü de 10.00-13.00 saatleri arasında çalışarak fazla çalışma yapmasına rağmen davalı işverence karşılıklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal süresi içinde açılmadığını ve talep konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, 01.11.2011 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başlayan davacının fasılalı çalışarak 30.03.2014 tarihinde işten ayrıldığını, müvekkili İdare nezdinde doğmuş fazla çalışma alacağının bulunmadığını, düzenlenen ücret bordrolarına bu hususta herhangi bir çekince koymadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 24.10.2017 tarihli ve 2015/200 Esas, 2017/1306 Karar sayılı kararıyla; Yargıtayın konuya ilişkin içtihatları gereğince, hafta tatili çalışmalarına ilişkin ücretlerin talep hâlinde fazla çalışma ücretinden ayrı olarak hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği, aksi hâlde hafta tatili çalışmalarının günlük yasal çalışma sınırına kadar olan kısmının fazla çalışma ücreti talebi içinde değerlendirilemeyeceğinin kabul edildiği, dosya kapsamında dinlenilen tanığın beyanından davacının hafta tatilinde günlük 7,5 saati aşan bir çalışması bulunmadığı davacının ayda 2 hafta tatilinde yarım gün çalışmasının fazla çalışma ücreti hesaplanmasında dikkate alınamayacağı, davacının sabah 10.00'da işe başladığı sabit olduğundan ara dinlenme süresinin düşümünden sonra haftalık yasal çalışma süresini aşan fazla çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç