9. Hukuk Dairesi 2024/2734 E. , 2024/4639 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2022/249 E., 2023/137 K. KARAR : Davanın kısmen kabulü Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesi…
**9. Hukuk Dairesi 2024/2734 E. , 2024/4639 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2022/249 E., 2023/137 K. KARAR : Davanın kısmen kabulü Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 01.05.2006-14.04.2008 ve 04.06.2011-20.01.2014 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haklı bir neden olmaksızın son verildiğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini ve yıllık izin ücreti alacağı bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 17.01.2014 tarihinde yönetiminde bulunan ve müvekkili Şirkete ait olan araç ile yurt dışına gitmek üzere yola çıktığını, Kapıkule'de dinlenme tesisinde aracı terk ederek kaçtığını, davacının terk sırasında üzerinde 1.418,00 Euro ile 1.500,00 TL bulunduğunu, olaydan sonra Edirne Cumhuriyet Başsavcılığına şikâyette bulunulduğunu, ayrıca üzerinde bulunan emanet paraları iade etmesinin istendiğini, davacının 01.02.2010 tarihinde işe başladığını ve 21.01.2013 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrıldığını, 5.065,00 TL'nin davacının banka hesabına yatırıldığını, buna ilişkin dekont ve ibraname bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 22.04.2016 tarihli ve 2014/11 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararıyla; iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğinin anlaşıldığı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olan 11.08.2015 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Birinci Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. 2. Dairemizin 11.02.2020 tarihli ve 2016/26109 Esas, 2020/1875 Karar sayılı kararı ile; gerekçesiz karar yazılmasının adil yargılanma hakkının ihlali olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar