9. Hukuk Dairesi 2012/11930 E. , 2014/16147 K. MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ TARİHİ : 09/01/2012 NUMARASI : 2005/294-2012/21 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, kötüniyet tazminatı, maaş alacağı, yıllık izin ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz …
**9. Hukuk Dairesi 2012/11930 E. , 2014/16147 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ TARİHİ : 09/01/2012 NUMARASI : 2005/294-2012/21 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, kötüniyet tazminatı, maaş alacağı, yıllık izin ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem, kötüniyet ve ihbar tazminatları ile maaş, vergi iadesi, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı işveren, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar taraf vekillerince temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının yaptığı iş ve işe giriş çıkış tarihleri dikkate alındığında davacının çalışmasının mevsimlik çalışma olmayıp, aralıklı çalışma olduğu anlaşıldığından yıllık izin ücreti alacağının kabulü yerine reddi hatalıdır. 3-Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda davacının günlük 12 saat çalıştığı kabul edilerek 2 saat ara dinlenmesinin düşümü ile fazla mesai ücret alacağı hesaplanmıştır. Bu hesaplama yöntemi ilke kararımıza aykırıdır. Günlük 11 saatin üzerindeki çalışma süresine göre yukarıda ilke kararımızda da belirtildiği gibi 1.5 saat ara dinlenmesi yapıldığı kabul edilerek fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerekirken 11 saati aşan çalışma süresinde 2 saat ara dinlenme yapıldığının varsayımsal kabulü hatalıdır.Fazla çalışma ücreti günlük çalışma süresinden 1.5 saat ara dinlenme süresi düşülerek hesaplanmalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.