9. Hukuk Dairesi 2014/2538 E. , 2014/4043 K. MAHKEMESİ : TURGUTLU 1. ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ TARİHİ : 15/11/2011 NUMARASI : 2010/99-2011/412 DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta sonu çalışması ücreti, milli bayram çalışması ücreti, asgari geçim indirimi alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava …
**9. Hukuk Dairesi 2014/2538 E. , 2014/4043 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : TURGUTLU 1. ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ TARİHİ : 15/11/2011 NUMARASI : 2010/99-2011/412 DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta sonu çalışması ücreti, milli bayram çalışması ücreti, asgari geçim indirimi alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait rehabilitasyon merkezinde eşi ile birlikte alan tarama uzmanı olarak SGK’na bildirimi yapılmadan çalıştığını, öğrenci kayıtları, veliler ile görüşme, Manisadaki ilgili kurum ve kuruluşlardan RAM adı verilen Rehberlik Araştırma Raporu alma ve öğrenci servisinde yardımcılık bir çok işi yaptığını, rehabilitasyon merkezi ortaklarından M.. Ö..’nun artık bu işi yapmak istemediğini, hissesini satacağını bildirerek davacının çalıştığı aracı elinden almak sureti ile iş akdini haksız ve yersiz olarak feshettiğini, ancak, M.. Ö..’nun ortaklığının hala sürdüğünü, ileri sürerek ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir. B) Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davalı işyerinin 2010 yılında açıldığını, bu nedenle davacının iddia ettiği tarihlerde davalı işyerinde çalışmasının olanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının hizmet döküm cetvelinde uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde çalışma kaydının bulunmadığı, Maliye Bakanlığı yoklama fişinden merkezi Altay Mahallesi Tınaztepe Sokak No: Turgutlu adresinde faaliyet göstermek üzere davalı şirket tarafından 15/12/2009 tarihinden itibaren merkez işyerine bağlı olarak rehabilitasyon merkezi üzerine şube açıldığının tespit edildiği, Turgutlu Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün yazısından Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarında Özel Çözüm Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi unvanlı herhangi bir işyeri kaydının bulunmadığı, Manisa Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü yazısından davalı şirketin şube açılışını yaptığı adreste 01/01/2010 tarihi itibari ile rehabilitasyon merkezinin faaliyet başladığı ve söz konusu işyerinde ilk kez 26/02/2010 tarihinde sigortalı işçi çalıştırılmaya başlandığının anlaşıldığı, hizmet süresi ile ilgili ispat yükü üzerine düşen tarafın bu konudaki iddiasını M.K. Md. 6 gereğince ispata zorunlu olup, bu konudaki iddiasını resmi kayıt niteliğinde bulunan SGK kayıtları ile ispatlayamadığı, fiili çalışma tanık anlatımları ile de ispatlayabilir ise de; dosyadaki tanık anlatımlarından davacının davalı işyerinde iddia edildiği tarihler arasında bir hizmet akdine bağlı olarak çalıştığına dair kesin ve hesaplamaya elverişli bir sonuca ulaşılamadığı gibi davacının iddia ettiği tarihler arasında davalı işyerinde bir hizmet akdine bağlı olarak çalıştığına dair herhangi bir yazılı delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: 1- Taraflar arasında iş aktinin bulunup bulunmadığı ve davacı işçinin çalıştığı süre konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda çalışma olgusunun ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı şahidi A.. T.. 'un "davalı şirketin açacağı rehabilitasyon merkezinin asansör işlerini 2009 yılının 9. ayında anlaşarak yaptığı, davacıyı da o dönem tanıdığı, davacının davalı şirkette öğrenci servis şoförü olarak çalıştığı, davacı ile sohbeti sırasında kendisine eşiyle birlikte köylerde araştırma yapıp rehabilitasyona ihtiyacı olan çocukları tespit edip onları merkeze kaydetme işini yaptıklarını anlattığı, şahit kendisinin sabahları 09:00 civarında iş başı yaptığında davacıyı da o saatlerden itibaren davalı şirkete ait rehabilitasyon merkezinde gördüğü, davacının minibüsüyle köylere gittiği, tarama yaptığı, şahidin siparişleri olduğunda onları getirdiği, yine merkezin yeni açılacak olması sebebiyle dışarıdan alınması gereken malzemeleri getirdiği ", davacı şahidi M.. T..'in "davacıyı tanıdığı, hemşerisi olduğu, davacı 2009 yılının Ramazan ayında davalı işyerinde işe başladığı, yaklaşık 3 ay orada şoför olarak çalıştığı, orada çalıştığı süre zarfında birkaç yere geziye ve taziyeye davalı şirketin aracı ile davacının kendisini götürdüğü, o nedenle de bildiği, davacıya ücretleri zamanında ödenmediği, hatta bu nedenle şahidin kendisinin başkanı olduğu Ağrılılar Derneği'nin aidatını da birkaç ay ödeyemediği, ücretinin geç ödenmesi sebebiyle davalı işverenin ortağı veya temsilcisi olduğunu tahmin ettiğim A.. isminde bir şahsın en az 3 sefer davacıyla görüşmek için derneğin lokaline geldiği, konuşulanlara şahidin de kulak misarifi olduğu, ücretinin geç ödendiği yönünde davacının şikayetlerini bildirdiği, A..'nin ise ücretinin ne zaman ödeneceği yönünde vaatte bulunduğu, 3 gün sonra 5 gün sonra ödeyeceğini söylediği, davacının cumartesi pazar davalı şirketin aracını kullandığına şahit olduğu, davacının şoför olarak çalıştığını hastaneden öğrenciler için sağlık raporu alması için yardımcı olduğunu ve davalı okula öğrenci temin ettiğini bildiği", davacı şahidi T.. K..'nun " davacıyı da davalı temsilcisi M.. Ö..'u da tanıdığı, davacının 3 ay süreyle davalı işyerinde çalıştığı, davacının hatırladığı kadarıyla 2009 yılının Ramazan ayında işe girdiği, şahidin Atatürk mahallesinde toplum merkezi inşaatını yaptığı, davacının işe başladıktan sonra kendisinin yanıma uğrayıp, davalı işyerinde çalışmaya başladığını söylediği, kendisinin de bu şekilde haberim olduğu, daha sonra çalıştığı süre içerisinde mahallede evleri gezerek özürlü çocukları tespit edip davalı okula kaydının yapılması için çalıştığını kendisinin bizzat gördüğü, davacının hem de arabayı kullandığı, davacının eşinin de kendisi ile birlikte çalıştığı, davacının davalı işyerinin inşaatı ile de ilgilendiği, hatta asansör inşa edilirken de davacının yardımcı olduğu, ücretlerin ödenmemesi sebebiyle davacının sıkıntıya girdiği, şahit kendisinin davalı temsilcisi M.. Ö.. ile bu hususta görüşmek için gittiği, M..'un kendisine davacı ve eşi için toplam 1000 TL. ödemede bulunduğunu ancak davacıdan verim alamadığını belirttiği, kendisinin de M..'a okul açıldıktan sonra kazancın olacağını böyle küçük paralarla kar elde edemeyeceğini söyleyerek davacının ve eşinin maaşını ödemesini tavsiye ettiği" şeklindeki açıklamaları karşısında, yerel Mahkeme'nin çalışma olgusunun ispatlanamadığı kabulü dosya kapsamına uygun değildir. Yukarda özetlenen şahit anlatımlarından davacının iddia ettiği çalışma döneminde davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının kanıtlanan çalışma süresine göre, ilgili yerlerden emsal ücret araştırması yapılarak, çalışma saatleri de gerekirse şahitler yeniden dinlenerek belirlenmek sureti ile, davacı ve eşinin kolluk ifadelerindeki "işyerinden alacağımızı alamadığımızdan işten ayrıldık" şeklindeki anlatımı dikkate alınarak ihbar tazminatı talebi dışında varsa işçilik alacaklarının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. F) SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.