2. Ceza Dairesi 2020/33306 E. , 2021/6572 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2010 tarihli ve 2010/38 E. 2010/425 K. sayılı kararı ile; suça sürükl…
**2. Ceza Dairesi 2020/33306 E. , 2021/6572 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2010 tarihli ve 2010/38 E. 2010/425 K. sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ise verilen hükümlerin CMK’nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in denetime tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın suça sürüklenen çocuklar müdafiinin itirazının reddedilmesi üzerine 10/12/2010 tarihinde kesinleştiği; suça sürüklenen çocuk... hakkında ise hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu, bu kararın suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 01.06.2015 tarihli ilamı ile anılan mahkumiyet hükümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verildiği; suça sürüklenen çocuk ...’nın denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2018 tarihli ve 2015/722 E. 2018/715 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümleri açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 22/11/2018 tarihinde verdiği dilekçe ile istinaf isteminde bulunması üzerine üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 24/12/2019 tarihli ve 2018/4176 E., 2019/2436 K. sayılı kararı ile; “Her ne kadar dava dosyası istinaf incelemesi için dairemize gönderilmiş ise de; Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2010 gün ve 2010/38 esas, 2010/425 sayılı kararı ile SSÇ hakkında bina dahilinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçlundan mahkumiyetine, mala zarar verme ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, temyiz üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 01/06/2015 tarihli ve 2015/4814 Esas – 2015/3130 Karar sayılı kararı ile işin esasına girilerek suç ayrımı yapmadan her üç suçtan kararın düzeltilerek onanmasına kararı verildiği, HAGB kararları yönünden dosyanın Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/722 esasına kaydedildiği, yapılan yargılama sonucu Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/722 esas, 2018/715 karar sayılı ilamı ile SSÇ hakkında mala zarar verme ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından mahkumiyetine kararı verildiği, karara karşı SSÇ müdafiisi tarafından istinaf yoluna başvurulduğundan dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla; dosya daha önce temyiz edilmesi sonucu Yargıtay denetiminden geçmiş bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, SSÇ müdafiisinin dilekçesi temyiz niteliğinde kabul edilerek temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmek üzere incelenmeksizin mahalli mahkemesine iadesine” şeklindeki kararından sonra dosyanın Yargıtaya gönderildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesinin, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında her ne kadar daha önce 13/10/2010 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK’nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise 24/10/2018 tarihli ve 2015/722 E. 2018/715 K. sayılı kararın hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu, ayrıca Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 01/06/2015 tarihli ve 2015/4814 Esas – 2015/3130 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından bir temyiz incelemesi yapılmamış olduğu dikkate alındığında, hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.