11. Hukuk Dairesi 2022/3095 E. , 2022/4182 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20.02.2019 tarih ve 2015/137 E- 2019/93 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.02.2022 tarih ve 2019/1401 E- 2022/272 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üz
**11. Hukuk Dairesi 2022/3095 E. , 2022/4182 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20.02.2019 tarih ve 2015/137 E- 2019/93 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.02.2022 tarih ve 2019/1401 E- 2022/272 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 04.04.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Dava, kamyonet niteliğindeki aracın ayıplı olması sebebiyle araç bedeli olan 42.723,00 TL’nin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile toplam 4.414,32 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin bu karara karşı yaptığı temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.04.2022 tarihli ek kararı ile davacı yönünden reddine karar verilen 38.308,68 TL’nin temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Davacı vekili ek kararı temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.