11. Hukuk Dairesi 2008/9863 E. , 2010/1107 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2008 tarih ve 2007/42 - 2008/37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve t…
**11. Hukuk Dairesi 2008/9863 E. , 2010/1107 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2008 tarih ve 2007/42 - 2008/37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının aldığı izin üzerine ormanlık alandan enerji nakil hattı geçirdiğini, geçiş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 7.563.50 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, enerji nakil hattının 25-30 yıl önce yapıldığını, davacının 2002 yılı başlangıç yılı olarak ormanlık alanlardaki izinsiz tüm hatların izne bağlanması ile ilgili geçiş izni için başvurulduğunu, 22.01.2004 tarih ve 3-52 sayılı TEDAŞ yönetim kurulu kararı ve aynı kurum Emlak ve İnşaat Dairesi Başkanlığının 19.04.2004 tarih ve 539 sayılı yazısı sonrasında Orman Arazilerinin Tahsisi Hakkında Yönetmeliğin 56 ncı maddesi uyarınca izin alımından ve orman taahhüt senedi imzalamaktan vazgeçildiğini, bir sözleşme imzalanmadığını, bedelin 5 yıl sonra neye göre istendiğinin anlaşılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından Orman Arazilerinin Tahsisi Hakkındaki Yönetmeliğin 56 ncı maddesinin 1 nci paragrafının ‘Kamu kurum ve kuruluşlarının kanunlarında belirtilen ve kamu yararı amacı ile kar gayesi gütmeyen görevleri ile ilgili işler için devlet ormanlarındaki yapacakları tesislerden bu yönetmeliğin 52 ve 53 ncü maddelerindeki bedellerin alınmayacağı’ hükmünü içerdiği, davalının özelleştirme kapsamına alınmasına rağmen halen kamu kuruluşu niteliği bulunduğu, enerji hattının 1979 yılında kurulduğu, bedelin ödenmesine dair sözleşme veya protokol olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, enerji nakil hattı geçiş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davalıya ait enerji nakil hattının uzun süreden beri davacı işletimindeki ormanlık alandan geçirildiği, bunun başlangıçta bir izne dayanmadığı, 2002 yılı başlangıç olmak üzere davalının geçiş izni için davacıya başvurduğu, daha sonra Orman Arazilerinin Tahsisi Hakkındaki Yönetmeliğin 56 ncı maddesi uyarınca izin alımından ve orman taahhüt senedi imzalamasından vazgeçtiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki çekişme, davalının geçiş ücretinden sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Davalıya ait enerji nakil hattının halen davacı işletimindeki ormandan geçtiği ve aktif bulunduğu dosya kapsamıyla sabittir. Geçiş ücretinin talep edilebilmesi için, gerekçenin aksine taraflar arasında yazılı sözleşme yapılmasına gerek yoktur. Öte yandan, ibraz edilen ana sözleşmeden anlaşılacağı üzere davalı Kurum karlılık ve verimlilik esasına göre kurulmuş olup, kar gayesi gütmeyen bir kurum olarak nitelendirilmesi de doğru değildir. Ayrıca, Orman Arazilerinin Tahsisi Hakkındaki Yönetmeliğin 52 ve 53 ncü maddeleri enerji nakil hattının geçirilmesi ile ilgili hükümler de değildir. Bu durum karşısında, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.