11. Hukuk Dairesi 2011/15307 E. , 2012/21372 K. MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/07/2010 tarih ve 2008/12-2010/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe,…
**11. Hukuk Dairesi 2011/15307 E. , 2012/21372 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/07/2010 tarih ve 2008/12-2010/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin, “Tadım Pizza” adı ile bilinen Franchise sistemi sahibi olduğunu, markanın, “Tadım Pizza” olarak TPE’de tescilli olduğunu ancak davalının, “Tadım Pizza” markasını, müvekkiline danışmadan, izin almadan kullandığını ileri sürerek tecavüzün men edilmesini, 2.000,00 TL Franchise giriş, 2.000,00 TL haksız kazanç üzerinden %5 isim hakkı bedeli, 2.000,00 TL reklâm katkı payı ve 2.000,00 TL manevi tazminatın ticari faizi ile ödenmesini talep etmiştir. Davalı vekili, “Tadım Pizza” markasının, 03.08.1989 ile 03.08.1999 tarihleri arasında Restaş Gıda Zincir İşletmeleri tarafından kullanıldığını, davacının aynı marka ve logoyu 17.11.2003’ten beri kullandığını, müvekkilinin ise “... C.Y. Tadım” markasını 24.11.2006’dan beri kullandığını ve bir benzerlik bulunmadığını, logoların farklı olduğunu, tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının kullandığı işletme adı ve markanın, şirket müdürünün fiili izni ile gerçekleşen kullanıma dayanması nedeniyle ve markanın ayırt edici karakteri değişmeksizin kullanma nedeni ile tecavüz olarak nitelenemeyeceği gerekçesiyle, davacı tarafın haksız rekabetin önlenmesi ve tazminata ilişkin istemlerinin reddine ve ayrı ayrı vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. 1)Davacı, davalının tescilli markasını olduğu gibi kullanmadığını, davacının markasına benzeterek kullanmak suretiyle marka hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu iddia etmiş, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava dilekçesi ekinde davalının kullanımına ilişkin fotoğraflar konulmuş davalının tescilli markası “... C.Y. Tadım” şeklinde kullanmayıp davacının tescilli markası olan “Tadım Pizza” ibaresini dikkat çekici ve kandırıcı mahiyette, davacının markası ile karıştırılma sonucu yaratacak şekilde ve davacının markasından yararlanma amacıyla, davacı markasına yanaştırmak suretiyle kullandığı iddia edilmiştir. Bilirkişi raporunda “pizza” ve “fast food” ibarelerinin tanımlayıcı olduğu, davalının kullanımı ile davacı markasındaki “tadım” sözcüğünün varlığından ötürü karıştırılma ihtimalinin söz konusu olduğu, ancak davalının tescilli bir markayı kullandığı belirtilmiş ise de davalının tescilli bir markayı olduğu gibi kullanıp kullanmadığı ve davacı markasına haksız tecavüz ve haksız rekabet oluşturup oluşturmadığı yeterince irdelenmeden, ayırt edici karakteri değişmeksizin kullanma nedeniyle tecavüzün gerçekleşmediği şeklinde dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir. 2) Bozma sebebi şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.