4. Ceza Dairesi 2021/18192 E. , 2023/25864 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/811 E., 2016/241 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz ed…
**4. Ceza Dairesi 2021/18192 E. , 2023/25864 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/811 E., 2016/241 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın, 1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kendisine iftira atıldığına, şikayetçilerden birisi ile husumetli olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu, çıkan kavga nedeniyle koğuşunun değiştirildiği sırada şikayeçi infaz koruma memurlarına hitaben "Beni kendi koğuşuma yani A2 koğuşuna verin hiç kimse beni C4 koğuşuna veremez, verenin anasını avradını sinkaf ederim, ben o koğuşa geçmiyorum" diyerek tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, hakaret etmemesi ve üslubuna dikkat etmesi için uyarılan hükümlünün A6 no'lu koğuşa alındığı sırada şikayetçilere yönelik olarak "Sizin hiçbiriniz adam değilsiniz, sizin hepinizin a...a koyacağım, sizi ceza evinin önünde bıçaklatacağım, or...pu çocukları, k...penin p...leri" diyerek hakaret ve tehditlerde bulunduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Sanık savunması, şikayetçi beyanları, tanıklar M.S. ve İ.K.'nın anlatımları ile olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. B. Sair Yönlerden Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemleri sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen tekerrüre esas alınan ilamın yeniden ele alınarak uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiğinin Ulusal Yargı Ağı Projesi kayıtlarından anlaşılması karşısında, bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğin uygulanmayacağı hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası çıkartılarak yerine "Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2013 tarihli 2009/264 Esas 2013/366 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına, cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.