Hukuk Genel Kurulu 2019/708 E. , 2021/373 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bakırköy 13. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Huku…
**Hukuk Genel Kurulu 2019/708 E. , 2021/373 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bakırköy 13. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili dava dilekçesinde; iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini, haftanın üç günü fazla çalışma yaptığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararı: 6. Bakırköy 13. İş Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli ve 2013/654 E., 2015/238 K. sayılı kararı ile; iş sözleşmesi davalı işverence haksız feshedildiğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığını ispatladığı, yıllık izinlerini kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Özel Daire Bozma Kararı: 7. Bakırköy 13. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 8. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 10.12.2018 tarihli ve 2015/26962 E., 2018/22672 K. sayılı kararı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, “…2-Taraflar arasında tazminat ve alacakların belirlenmesine esas ücret miktarı uyuşmazlık konusudur. Davacı asil dava dilekçesinde, ücret miktarının aylık brüt 1.100,00TL olduğunu iddia etmiştir. Davacı vekili ise ön inceleme duruşmasında "...müvekkilim dava açarken aylık ücretini brüt 1.100,00-TL olarak belirtmiş ise de müvekkilim parça başı ücretle çalışıyordu ve aylık 2.000,00-TL civarında ortalama net ücret alıyordu. Dava dilekçesindeki bu hususu düzeltiyoruz" diyerek ücretin daha fazla olduğu yönünde iddiayı genişletmiştir. Davacı vekilinin ücret miktarına ilişkin iddiayı genişletmesi davalı vekilinin kabulü olmadığından HMK 141/1. maddesine aykırıdır. Bu nedenle hesaplamanın brüt 1.100,00 TL'den yapılması gerekirken hatalı değerlendirme ile brüt 2.797,56 TL'den yapılması isabetsizdir. 3-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.