11. Hukuk Dairesi 2010/12771 E. , 2012/18078 K. "" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.04.2010 tarih ve 2008/119-2010/164 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.11.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü …
**11. Hukuk Dairesi 2010/12771 E. , 2012/18078 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.04.2010 tarih ve 2008/119-2010/164 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.11.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin ithal ettiği emtianın gümrük işlemleri için davalının vekil olarak tayin edildiğini, teslim edilen belgelere aykırı şekilde davalının ithal edilen plastikten mamul emtiayı işlemlerde kauçuk muayene eldiveni olarak belirtmesi nedeniyle müvekkiline gümrük vergi farkı, KDV cezası ve gümrük vergi cezası tayin edildiğini, 30 gün içinde ödeme yaptığından cezanın 1/4 oranında indirildiğini, davalının görevini gereği gibi yerine getirmediğini ileri sürerek, 21.233.25 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkiline öncekilerde olduğu gelen emtianın GTİP’te yer alan muayene eldiveni olduğunun yazılı ve sözlü olarak belirtildiğini, CE belgesi gönderildiğini, yönetmeliğe uygun davranıldığını, ayrıca küşat yetkisi verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının gümrük işlemlerinin yapılması bakımından davalıya vekaletname verdiği, 29.11.2007 tarihli serbest dolaşım giriş beyannamesi ile beyan edilen eşyanın tanımı, tek parmak eldivenler, koruma eldiveni ve diğerleri olarak yapıldığı, beyannameye de fatura, navlun makbuzu, sigorta poliçesi, banka yazısı, kıymet bildirim formu, eşya listesi gibi belgelerin eklendiği, beyannamede eşyanın GTİP tanımlanmasına uygun yapılmadığı, ancak muayene sırasında beyan edilen eşya ile ithal edilen eşyanın farklı olduğunun belirlendiği, küşat yetkisi verilmediğinden davalının resen muyayene yapma imkanının olmadığı, bu nedenle davacının vergi farkı ve vergi cezası ödediği, gümrük müşavirlerinin Gümrük Kanunu’nun 5 ve 225. maddelerine uygun şekilde kanun ve mevzuata uygun şekilde hareket etmesinin gerektiği, davacının, öncekilerden farklı emtia olduğu yönünde uyarıda bulunmadığı, CE belgesini sunması nedeniyle CE’ye tabi eşya olduğu kanısı doğmasına neden olduğu, davalının da ek bilgi almadığı, eşya faturasını iyi tetkik etmediği, çıkan sonuçtan yarı oranda kusurlu oldukları, davacı tarafından ödenen cezadan vergi farkının düşüldüğü, bakiyesinin yarısından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.898.12 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.