11. Hukuk Dairesi 2018/3324 E. , 2020/450 K. "" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2011/373 E- 2017/488 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2018 tarih ve 2017/889 E- 2018/493 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ve…
**11. Hukuk Dairesi 2018/3324 E. , 2020/450 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2011/373 E- 2017/488 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2018 tarih ve 2017/889 E- 2018/493 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.01.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirket ve yetkilisinin paraların istenildiği her an geri alınabileceği ve karşılığında yüksek oranda kâr verileceği taahhütü ile müvekkilinden para aldığını ve geri ödemediğini ayrıca, davalı tarafça kötüniyetli olarak kar zarar ortaklığından bahsedildiğini ileri sürerek, 8.000,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın sürsinde açılmadığını, taraflar arasında ortaklık ilişkisi bulunduğundan yatırılan paranın iadesinin söz konusu olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir. İlk derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile, davacının davalı Kombassan Holding A.Ş.’nin ortağı olmadığının tespitine, 8.000,00 TL’nin temerrüt tarihi olarak kabul edilen 01.08.2011 dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karara karşı, davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur. İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesinin davanın kabulü yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması Ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu Ve 3182 Sayılı