11. Hukuk Dairesi 2015/1608 E. , 2015/8311 K. MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 15/04/2013 NUMARASI : 2012/176-2013/138 Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.04.2013 gün ve 2012/176-2013/138 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.11.2014 gün ve 2013/15900-2014/16811 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi iç…
**11. Hukuk Dairesi 2015/1608 E. , 2015/8311 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 15/04/2013 NUMARASI : 2012/176-2013/138 Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.04.2013 gün ve 2012/176-2013/138 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.11.2014 gün ve 2013/15900-2014/16811 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin E. Serbest Bölgesi’nde demir-çelik sektöründe faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, T.’da bulunan bir şirketten 28.08.2009 tarihinde bedelini ödeyerek akreditif yoluyla 6.771,60 USD’lik mal aldığını, bu malların konteyner ile 03.11.2009 tarihinde İ. Limanı’na ulaştığını, İzmir Gümrük Müdürlüğü’ne özet beyan verildiğini, gümrük işlemleri tamamlanarak davalı nezdindeki geçici antrepoya konulan eşyanın konişmento alıcı nüshası ve gerekli diğer belgeler ile davalıya başvurulmasına rağmen eşyanın teslim edilmediğini, davalının teslimden kaçınması nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zararının oluştuğunu ileri sürerek, emtianın teslimi mümkün olmazsa 6.771,60 USD’nin, ayrıca 5.701,60 TL kâr mahrumiyetinin ve yine 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının 12.11.2009 tarihinde konşimentoyla liman işletmesine müracaat ederek eşyanın teslimini talep ettiğini, yapılan kontrolde konşimento üzerinde bulunan WANHAİ 213 gemisinin liman kayıtlarında bulunmadığını, davacıya kayıtlardaki farklılıklar nedeniyle gerekli düzeltmelerin yapılması halinde eşyaların tesliminin yapılacağının bildirildiğini, davacının ısrarla bu işlemi yerine getirmediğini, konşimentoda gemi adı yer almadığından kayıtlarla irtibat kurulamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, konşimentonun bütün nüshalarının gönderilen tarafından teslim edilmediği takdirde bir teslim engelinin ortaya çıkacağı, taşıyanın kendisine bir konşimento nüshası ibraz edilmeden yük üzerinde tasarrufta bulunmasının onun sorumluluğunu doğuracağı, gemiden tahliye edilen ancak henüz gönderilene teslim edilmemiş mallar üzerinde tasarruf hakkının taşıyanda bulunması nedeni ile gönderilenin bu konşimentoyu doğrudan liman idaresine ibraz ederek malın teslimini isteyemeyeceği, taşıma ilişkisinde davalı Liman İdaresi'nin taşıyanın ifa yardımcısı konumunda olduğu, yükün liman idaresinde bulunduğu sürece taşıyanın hâkimiyet alanında sayıldığı, davacının taleplerini hak sahibi olduğunu ispat ederek taşıyana karşı ileri sürmesi gerekirken onun ifa yardımcısı konumundaki Liman İdaresi'ne dava açmasının kabul edilemeyeceği, malı taşıyıcının rızası dışında teslim eden L. İdaresi’nin de bu halde hukuki ve cezai sorumluluğunun bulunduğu, boşaltmayı takiben gönderilen hazır değilse teslim edilecek malın liman idaresine bırakıldığı, malın tesliminin taşıyan adına liman idaresince yapılmakta olduğu, liman işletmesi taşıyandan aldığı talimat doğrultusunda malı kime teslim etmesi gerekiyorsa malı ona teslim edeceği, davacının açmış olduğu davada haklı bir hukuki sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.