11. Hukuk Dairesi 2014/14409 E. , 2015/269 K. MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada.... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/09/2013 tarih ve 2012/219-2013/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layih…
**11. Hukuk Dairesi 2014/14409 E. , 2015/269 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada.... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/09/2013 tarih ve 2012/219-2013/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacının “..." "....” ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, dava şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunan “......” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı..’ye başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak... tarafından reddedildiğini, oysa davalı şirket başvurusunun davacı markaları ile görsel, işitsel ve anlamsal açıdan ayırt edilemeyecek ölçüde benzer olduğunu, davalının davacının markasının itibarından haksız olarak faydalanma niyetinde olduğunu ileri sürerek... kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı.. vekili, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu tüm dosya kapsamına göre; davalı başvurusu ile davacı markalarının aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer sayılmazlar ise de, genel intiba, görünüm, okunuş ve anlam olarak benzer oldukları, davalı şirket başvurusunda yer alan 41. sınıftaki "film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri" ile ve davacı markalarının kapsamlarında yer alan mallar tüketici profilleri, üretim ve dağıtım kanalları, satış noktalan; birbirileri yerine ikame olanağı itibariyle benzer olduğu, dolayısıyla işaretler de benzer olduğundan, KHK’nın 8/1-b bendi anlamında bağlantı kurulma ihtimali dahil, karıştırılması ihtimalinin mevcut olduğu, davalı şirket başvurusunda yer alan 44. sınıftaki hizmetlerin tamamının ise davacının markaları kapsamında yer almadığı, davacıya ait "....", ..." ibareli markaların, özellikle dergi ve basın yayın sektörü yönünden KHK’nin 8/4 hükmü anlamında tanınmış olduğu ancak "aktüel" ibaresinin yaygın kullanımı olan bir ibare oluşuda dikkate alındığında, davalı başvurusunun kapsamında yer alan 44. sınıftaki "tıbbı hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri, veterinerlik ve hayvancılıkla ilgili hizmetler, tarım, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili hizmetler, huzurevi hizmetleri" bakımından bu hizmetlerin alıcı kitlelerinin, karşıladıkları ihtiyaçların tamamen farklı olduğu, bu nedenle başvurunun davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlaması, itibarına zarar verebilmesi veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabilmesi riskinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile .... kararının davacı itirazının 41. sınıftaki hizmetler bakımdan reddine yönelik bölümü ile sınırlı olmak üzere kısmen iptaline, davalı şirket markasının 41. sınıftaki hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.