11. Hukuk Dairesi 2009/12031 E. , 2011/11015 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/07/2009 tarih ve 2008/173-2009/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak asıl davanın davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27/09/2011 gününde davacılar Kale Blokbims Hafif Yapı Elemanları Mad. İnş. San. Tic. A.Ş.avukatı ..... ile davalılardan .
**11. Hukuk Dairesi 2009/12031 E. , 2011/11015 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/07/2009 tarih ve 2008/173-2009/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak asıl davanın davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27/09/2011 gününde davacılar Kale Blokbims Hafif Yapı Elemanları Mad. İnş. San. Tic. A.Ş.avukatı ..... ile davalılardan ... Tic. Ltd. Şti. avukatı..... gelip, davetiye tebliğine rağmen diğer davacılar ve davalılar duruşmaya gelmeyip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlendikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Asıl davanın davacısı vekili, davalı TPE tarafından diğer davalıya 5x10x20 ve 5x20x50 ebatlarında hafif betondan imal edilmiş, kablolar arasına ve kum üzerine yatay olarak veya beton kiriş ve kolonlar arasına yerleştirilebilecek, destek ve koruma görevi olacak iki adet ürün için faydalı model verildiğini, diktörtgen prizması şeklindeki bu ürünün buluş niteliği olmadığı gibi yenilik unsurunu da içermediğini, davalı firmanın müvekkili ve diğer ‘BİMS’ üreticisi firmalara karşı tespit davaları açmaya başladığını, zarar gören sıfatının bulunduğunu ileri sürerek, faydalı modelin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, hükümsüzlük isteminin tescil sahibine karşı açılması gerektiğini, müvekkiline husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, faydalı modelin yeni olduğunu, buluş niteliğinde bulunduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Birleşen davanın davacısı vekili, davalılara ait faydalı modelin yeni olmadığını açıklayarak, hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir. Birleşen davanın davalıları, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davada TPE’ye de husumet yöneltildiği, davanın faydalı modelin hükümsüzlüğüne ilişkin olduğu, bu davalıya husumet düşmeyeceği, uyuşmazlıklara konu faydalı modelin üç ayrı istem içerdiği, 2 ve 3 numaralı istemlerin ürünle ilgisi olmayan, ürünlerin kullanılması yoluyla duvar veya blok oluşturulması yöntemine ilişkin teknik özellikler içerdiği, bu özelliklerin de usule dair olduğu, 1 numaralı istemin yeni bulunmadığı, birleşen davanın takip edilmediği gerekçesiyle asıl davada TPE hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kabulü ile faydalı modelin hükümsüzlüğüne, birleşen davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Kararı, asıl davanın davalısı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davanın davalısı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davanın davalısı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ... A.Ş.' den alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.