11. Hukuk Dairesi 2015/6818 E. , 2016/1235 K. "" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/03/2015 tarih ve 2014/332-2015/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 4…
**11. Hukuk Dairesi 2015/6818 E. , 2016/1235 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/03/2015 tarih ve 2014/332-2015/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin "..." ibareli marka başvurusunun, davalının "...", "..." ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine TPE YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin tanınmış bir kuruluş olduğunu, taraf markaları arasında görsel, işitsel, anlamsal bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, her iki firmanın finansal sektör ve menkul değerler üzerinde faaliyette bulunduğu, taraf markaları arasında ortak ve ayırt edici unsurun "..." ibaresi olduğu, ''...' ibaresinin kullanılan sınıf dikkate alındığında tek başına ayırt edicilik oluşturmadığı, markalar arasında iltibas bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve TPE YİDK tarafından nihai olarak redde mesnet alınan davalı markası 2010/55548 tescil numaralı "..." ibareli marka olmasına rağmen, gerekçeli kararda bu markanın yanı sıra 2012/69479 tescil numaralı "..." ibareli markanın da davacının başvuru markası ile karşılaştırmaya tabi tutulmasının sonuca etkili bulunmamasına, bilirkişi raporu alınmamış olmasına rağmen uzman heyetten bilirkişi raporu alınarak taraflara tebliğ edildiğinin belirtilmesi, dava esas numarası 2014/322 olmasına rağmen, gerekçeli kararın 2. ve 3. sayfalarının üst kısmında esas numarasının "2015-2" olarak yazılması hususlarının maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilebilecek olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.