Hukuk Genel Kurulu 2013/21-314 E. , 2013/1520 K. "" MAHKEMESİ : Zonguldak 1.İş Mahkemesi TARİHİ : 04/10/2012 Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.02.2012 gün ve 2012/40 E.-2012/98 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 21.05.2012 gün ve 2012/10390 E.-2012/8580 K. sayılı ilamı ile; (...1-Dosyadaki yazılara, …
**Hukuk Genel Kurulu 2013/21-314 E. , 2013/1520 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Zonguldak 1.İş Mahkemesi TARİHİ : 04/10/2012 Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.02.2012 gün ve 2012/40 E.-2012/98 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 21.05.2012 gün ve 2012/10390 E.-2012/8580 K. sayılı ilamı ile; (...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremez hale gelen davacının %39,73 fark malüliyeti nedeniyle oluşan manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, manevi tazminat isteminin kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine dair 14.07.2011 tarihli kararın Dairemizin 05.12.2011 tarihli kararı ile bozulması üzerine uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 36.000,00 TL manevi tazminatın 26.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline ve fazla istemin reddine karar verilmiştir. Davacının meslek hastalığı sonucu, 01/07/1992 tarihli raporda %19,27 oranında, 26/08/2010 tarihli raporda ise %59 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda, davacı vekilinin kaçınılmazlığı kabul ettiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.