Hukuk Genel Kurulu 2012/1378 E. , 2013/345 K. * KÖY İHTİYAR HEYETİNİN TAŞINMAZ SATIM YETKİSİ * ZEYTİNLİK * TOPRAKSIZ KÖYLÜYE TAŞINMAZ SATIMI * TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706 * TAPU KANUNU (2644) Madde 6 * KÖY KANUNU (442) Madde 44 * İSKAN KANUNU (MÜLGA) (2510) Madde 17 * BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213 * TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 237 "" Taraflar arasındaki “tapu iptal ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manavgat 1.Asliye Hukuk Mahke…
**Hukuk Genel Kurulu 2012/1378 E. , 2013/345 K.** * KÖY İHTİYAR HEYETİNİN TAŞINMAZ SATIM YETKİSİ * ZEYTİNLİK * TOPRAKSIZ KÖYLÜYE TAŞINMAZ SATIMI * TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706 * TAPU KANUNU (2644) Madde 6 * KÖY KANUNU (442) Madde 44 * İSKAN KANUNU (MÜLGA) (2510) Madde 17 * BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213 * TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 237 **"İçtihat Metni"** Taraflar arasındaki “tapu iptal ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manavgat 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 26.02.2008 gün ve 2007/575 E., 2008/109 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 11.03.2011 gün ve 2011/877 E., 2011/3134 K. sayılı ilamı ile; (...Dava, köy ihtiyar heyetinin 03.10.1975 ve 10.04.1977 tarihli taşınmaz satış kararlarına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Davalı, bedelin ödenmediğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, satışın resmi biçimde yapılmadığı, 442 sayılı Köy Kanununun 44.maddesinin 4753 sayılı (mülga) Çiftçiyi Topraklandırma Kanununun 64.maddesiyle yürürlükten kaldırıldığından bahisle dava reddedilmiştir. Hükmü, davacı temyiz etmiştir. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden 1963 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 18.732 m2 yüzölçümündeki 102 sayılı parselin zeytinlik niteliğiyle o tarihlerde köy olan davalı Ilıca Belediyesi adına tespit edildiği, aynı niteliğiyle 08.09.1999 tarihinde de düzeltme sonucu davalı belediye adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Böylelikle, dava konusu taşınmazın bir kamu hizmetine tahsis edilmediği, belediyenin özel mülkü olduğu görülmektedir. Davada köy ihtiyar meclisinin 03.10.1975 ve 10.04.1977 tarihli satışa ilişkin kararlarına dayanılmıştır. Gerçekten, 442 sayılı Köy Kanununun 44.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, köy ihtiyar meclisinin bu tür nitelikteki taşınmazları arazisi olmayanlara vermek ve bedelini köy sandığına ödenmek üzere tahsil etmek yetkisi bulunmaktadır. Diğer taraftan, köy tüzel kişiliğinin yaptığı bu satış işlemi kaymakamlıkça 29.01.1976 tarihinde onaylanmıştır. Yasada ve Yargıtay uygulamasında, bu tür satışların resmi biçim koşuluna uygun yapılması aranmamakta, sadece satışın geçerliliği için kaymakamlık onayı şartı aranmaktadır (Yargıtay 7.HD 21.02.2000 tarih, 2000/729-795 sayılı kararı gibi). Dairemizin uygulaması da bu doğrultudadır (Yargıtay 14 HD, 06.05.2010 tarih, 2010/4124-5233 sayılı kararı). Bunların dışında, köy ihtiyar meclisinin niteliği satışa elverişli bir taşınmazı köyde oturan ve taşınmaza ihtiyacı olan kişilere satmasına olanak sağlayan 442 sayılı Kanunun 44.maddesi mahkemece kabul edildiğinin aksine, mülga 4753 sayılı Kanunun 64.maddesiyle yürürlükten kaldırılmış değildir. Ne var ki, dava dilekçesinde satış bedelinin köy sandığına ödendiği belirtilmiş ise de, davacılar bedelle ilgili delillerini dosyaya ibraz etmemiştir.