11. Hukuk Dairesi 2024/3539 E. , 2025/1458 K. MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/180 Esas, 2024/458 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/4 E., 2021/282 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâ…
**11. Hukuk Dairesi 2024/3539 E. , 2025/1458 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/180 Esas, 2024/458 Karar KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/4 E., 2021/282 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uluslararası alanda tanınmış ve önde gelen bir kripto para birimi değişimi ve türev ticaret platformu olan ... markalarının dünya çapında sahibi olduğunu, müvekkilinin 2019/37992 sayılı ... kelime markasının davalı Kurum tarafından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5. maddesi uyarınca mutlak red nedenleri çerçevesinde yapılan ön incelemeden geçerek 09 ve 36. sınıf mal ve hizmetler bakımından tümden yayıma çıkarıldığını ve akabinde yayım süresini de tamamladıktan sonra 08.08.2019 tarihinde tescil edildiğini, buna karşın 2020/18210 ve 2020/18225 sayılı ve "şekil + ..." ibareli iki adet markasının 2016/49400 sayılı ve "şekil + ..." ibareli marka mesnet gösterilerek SMK'nın 5/1-ç hükmü uyarınca 09. sınıf yönünden kısmen reddedildiğini, oysa müvekkili markalarının redde mesnet markalardan büyük farklılıklar içerdiğini, müvekkilinin son derece orijinal ve ayırt edici kırmızı-mavi ve yeşil-mavi renklerinde tasarlamış olduğu ve yine davalı Kurum nezdinde 2020/18221 ve 2020/25005 sayıları ile kayıt altına alınan ve 2 aylık yayım süresini de doldurarak tesciline karar verilen logo unsurlarını ihtiva ettiğini, müvekkilin markalarının tüm bu unsurlar ve oluşturulduğu kompozisyon ile son derece orijinal bir şekilde ve bir bütün olarak yaratılmış ayırt edici bir marka olduğunu, markaların aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik taşımadığını ileri sürerek davaya konu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerek 2020-M-9232 sayılı YİDK kararına konu olan 2020/18210 sayılı ve "şekil+..." ibareli başvuru markası ve gerekse 2020-M-9213 sayılı YİDK kararına konu olan 2020/18225 sayılı ve "şekil+..." ibareli dava konusu başvuru markasının her iki YİDK kararında da mesnet 2016/49400 sayılı ve "şekil+..." ibareli marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, davaya konu markalardaki şekil unsuru ile redde mesnet markadaki şekil unsurunun belirgin olarak farklı olduğu, bu açıdan başvuru markaları ve redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun söylenemeyeceği; aksi yöndeki bilirkişi görüşüne 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 282. maddesindeki "Hâkim, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir." hükmünden hareketle belirtilen gerekçeyle iştirak edilmediği, mesnet markanın SMK'nın 5/1-ç hükmüne göre mutlak ret sebebi oluşturmayacağı, başvuru markaları ve mesnet markada var olabilecek iltibas düzeyindeki benzerliğin ise nispi ret sebebi olarak yayıma itiraz üzerine ele alınması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, TÜRKPATENT'in 2020-M-9213 ve 2020-M-9232 sayılı YİDK kararlarının ayrı ayrı iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca mutlak sebeple reddi için markalara konu işaretlerin ya tamamen aynı ya da ilk bakışta farkedilemeyecek ölçüde yüksek benzerliğe sahip olması gerektiği, somut olayda davacının başvuru konusu yaptığı "şekil + ..." ibareli markalar ile davalının başvurunun resen reddine mesnet aldığı "şekil + ..." ibareli marka arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik olmadığı, zira Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2021/190 E., 2022/3946 K. ve 24.05.2022 tarihli, "DİA+şekil" - DİA+şekil" ibareli markalara yönelik verdiği kararında da, şekil unsurları bakımından yaratılan farklılığın SMK'nın 5/1-ç maddesinin uygulanmasını engelleyeceği sonucuna varıldığı, başvurular ile redde mesnet markanın SMK'nın 5/1-ç maddesi bağlamında benzer kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.