2. Ceza Dairesi 2019/504 E. , 2019/3406 K. "İçtihat Metni" Nitelikli hırsızlık ve banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 245/1, 168 (2 kez), 62 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri gereğince 2 defa 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2017 tarihli ve 2017/282 esas, 2017/728 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/0
**2. Ceza Dairesi 2019/504 E. , 2019/3406 K.** **"İçtihat Metni"** Nitelikli hırsızlık ve banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 245/1, 168 (2 kez), 62 (2 kez) ve 52/2. (2 kez) maddeleri gereğince 2 defa 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Van 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2017 tarihli ve 2017/282 esas, 2017/728 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/01/2019 gün ve 94660652-105-65-7334-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2019 gün ve 2019/2716 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 1-Sanığın mahkumiyetine esas nitelikli hırsızlık suçu açısından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 168 ve 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 10 ay hapis cezası karşılığı 300 gün adli para cezasının 52/1-2. maddesi uyarınca bir günü 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 6.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine, hesap hatası yapılarak 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmesinin; banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu açısından da 5237 sayılı Kanun’un 245/1, 168 ve 62/1. maddeleri gereğince belirlenen 10 ay hapis cezası karşılığı 300 gün adli para cezasının 52/1-2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 6.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine, hesap hatası yapılarak 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, 2- Van 3. Asliye Ceza Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a maddesi gereğince sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, somut olayda müşteki ile aynı birlikte askerlik görevini yapan sanığın olay günü koğuşta bulunan ve müştekiye ait olan bankamatik kartını çalması eyleminin, 18/06/2014 tarihinde kabul edilerek 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile eklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: 1- Sanık ... hakkında mahkemece 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesi gereğince mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre, müşteki ile aynı birlikte askerlik görevini yapan sanığın olay günü koğuşta bulunan ve müştekiye ait olan bankamatik kartını çalması eyleminin, 18.06.2014 tarihinde kabul edilerek 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, 2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 168 ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun’un 50/1-a. ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken 6000 TL adli para cezası yerine 3000 TL adli para cezasına ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan TCK’nın 245/1, 168 ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 10 ay hapis cezasının, aynı Kanun’un 50/1-a. ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken 6000 TL adli para cezası yerine 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini nedeniyle kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen nedenlerle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 25/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.