13. Ceza Dairesi 2015/13912 E. , 2015/14671 K. "" Hırsızlık mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2012 tarih 2010/515 esas ve 2012/1073 karar sayılı ilamın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 24.02.2015 tarih ve 2014/18811-2015/2713 sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçu bakımından onanmasına k…
**13. Ceza Dairesi 2015/13912 E. , 2015/14671 K.** **"İçtihat Metni"** Hırsızlık mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2012 tarih 2010/515 esas ve 2012/1073 karar sayılı ilamın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 24.02.2015 tarih ve 2014/18811-2015/2713 sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçu bakımından onanmasına konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından ise bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.09.2015 tarih ve 2015/291099 sayılı yazısı ile verilen bozma kararın 2. bendinde maddi hata olup olmadığı yönündeki karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: TÜRK MİLLETİ ADINA Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2015 tarih ve 2015/291099 sayılı karar düzeltme istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 24.02.2015 tarih ve 2014/18811-2015/2713 sayılı kararında konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından bozma kararın 2. bendinde sehven TCK'nın 1191-c maddesinin "uygulanması" yerine "uygulanmaması" gerektiğinin gözetilmemesi şeklinde yazıldığının anlaşılması ile konut dokunlmazlığı suçuna ilişkin hükmün kaldırılarak yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dosya kapsamına göre, müştekinin olay günü saat 12.00 sıralarında ikametinden ayrıldığı, aynı gün saat 23.30 sıralarında ikametine geri döndüğünde içeriye hırsız girdiğini anladığı yolunda beyanda bulunduğu, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin saat 05.10 da doğup, saat 18.53 te battığı, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında 20.53 ile 05.10 saatleri arasında kalan zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gece sayılan vakitte gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilerek hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza arttırımına gidilmediği halde bu kez konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde aynı Yasanın 116/1-4. maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, 2-Sanıkların birlikte hareket etme iradesi ile müştekinin ikamet ettiği apartmana gelerek daire giriş kapısını zorlamak suretiyle açıp, evin içini karıştırdıkları ve bir kısım ziynet eşyasını çaldıklarının anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,