11. Hukuk Dairesi 2014/9823 E. , 2014/17298 K. MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 13/11/2013 NUMARASI : 2011/654-2013/495 Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/11/2013 tarih ve 2011/654-2013/495 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı A.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen r…
**11. Hukuk Dairesi 2014/9823 E. , 2014/17298 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 13/11/2013 NUMARASI : 2011/654-2013/495 Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/11/2013 tarih ve 2011/654-2013/495 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı A.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı ..Motorlu Araçlar Tic. Ltd. Şti'nin ortağı ve temsilcisi iken, %10 hissesini hisse devir sözleşmesiyle davalı A.. A..'a devrettiğini, daha sonra yine hisse devir sözleşmesiyle %70 hissesine diğer davalı H.. A..'a devrettiğini, davalı H.. A..'ın hisse devir sözleşmesi uyarınca vergi ve sigorta borçlarından sorumlu olduğunu, davalıların şirketin ve servisin yönetimini fiilen üstlendikleri halde şirketin SGK ve vergi borçlarını ödemediklerini, müvekkilinin 25.10.2008 tarihine kadar şirketin resmi temsilcisi gözükmesi nedeniyle bu borçları ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, 26,015 TL'nin davalı şirket ile diğer davalı A.. A..'dan, 114.308,00 TL'nin davalı şirket ile diğer davalı H.. A..'tan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı A.. A.. ve H.. A.. vekili, davacının 15 yıl süreyle 25.10.2008 tarihine kadar şirket yetkilisi olduğunu, davacının şirket adına gerekli tahsilatları zamanıda yaparak şirket borçlarını zamanıda ve usulüne uygun olarak resmi kurumlara ödeme görevini yerine getirmediğinden kusurlu olduğunu, 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesi uyarınca davanın şirket tüzel kişiliğine yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı A.. A..'ın 15.05.2000 ila 28 Ocak 2005 tarihleri arasında %10 hissesi için SGK borcu bulunmadığı, vergi borcu olarak 9.890,11TL'nin hissesine düştüğü, davalı H.. A..'ın hisse devir sözleşmesiyle 18 Temmuz 2007'den önce doğmuş şirketin SGK ve vergi borçlarını da üstlendiğinden toplam 217.000,00 TL' den sorumlu olduğu, taleple bağlı kalınması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 9.890,11 TL'nin davalılar A. A.. ve davalı şirketten müteselsilen, 114.308,00 TL' nin davalılar H.. A.. ve davalı şirketten müteselsilen, hükmedilen 9.890,11 TL'nin tahsilde tekerrür olmamak üzere, davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili ve davalı A.. A.. vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A.. A.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacı vekili dava dilekçesinde alacağın ticari faiziyle tahsili isteminde bulunmasına rağmen mahkemece faiz istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir. 3- Hükmün A fıkrasında 9.890,11 TL'nin davalı Abdulkerim ve davalı şirketten tahsiline karar verilmiş olmasına rağmen, kararın B fıkrasının alt kısmında ayrıca 9.890,11TL'nin tahsilinde tekerrür olmamak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilerek infazda tereddüt yaratacak ve ayrıca davalı H.. A.. da bu kısımdan sorumlu tutulacak şekilde talebin aşılması doğru olmamış kararın bu yönüyle taraflar lehine resen bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. A.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın resen bozulmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.