7. Hukuk Dairesi 2014/1645 E. , 2014/10319 K. Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi Tarihi : 12/09/2013 Numarası : 2012/157-2013/279 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin …
**7. Hukuk Dairesi 2014/1645 E. , 2014/10319 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi Tarihi : 12/09/2013 Numarası : 2012/157-2013/279 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı, davacının talimatlara aykırı olarak başka şubeye gittiğini ve fazla ürün açarak şirketi zarara uğrattığını, davacının devamsızlık nedeniyle mazeretini bildirmesi için çekilen ihtarnameye karşı mazeretini belgelendirmemesi nedeniyle çıkış işlemi yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin işverence ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Fazla mesai yapılğını ispat külfeti davacının üzerindedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ortak tanık beyanlarına göre davacının 13.00-22.00 saatleri arasında 9 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi ile günde 8 saat çalıştığı, haftada 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Ancak davacı ve davalı tanıkları davacının 13.30 da çalışmaya başladığını beyan etmişlerdir. Davacı tanıklarından Ö.. U.. davacının 22.30’a kadar çalıştığını beyan etmiş ise de diğer davacı tanığı E.. B.. ve davalı tanığı P. Ç. davacının 22.00’ye kadar çalıştığını beyan etmişlerdir. Diğer davalı tanığı ise davacının günde 7,5 saat çalıştığını beyan etmiştir. Bu durumda davacının 13.30-22.00 saatleri arasında çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi mahsup edildiğinde davacının günde 7,5 saat, haftada 45 saat çalıştığı, dolayısıyla fazla çalışması olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.