11. Hukuk Dairesi 2022/512 E. , 2022/2297 K. MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.07.2021 tarih ve 2021/144 E. - 2021/345 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce verilen 06.12.2021 tarih ve 2021/1775 E. - 2021/1752 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vek…
**11. Hukuk Dairesi 2022/512 E. , 2022/2297 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.07.2021 tarih ve 2021/144 E. - 2021/345 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce verilen 06.12.2021 tarih ve 2021/1775 E. - 2021/1752 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: [adres satırı maskelendi] Davalı vekili; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, ... tarafından dava dışı KAS-PA Ltd. Şti.nin Trabzon Ticaret Odası kaydının silinmesine dair işlemlerin tam ve eksiksiz olarak yerine getirildiğini, TTK'nın Geçici 7.maddesi uyarınca Sicil Müdürlüğü tarafından kendisine yapılan ihtar ve ilana rağmen süresinde bildirimde bulunmamış olduğundan bahisle 02/05/2014 tarihinde kaydının resen silindiğini, resen silme işlemi yapılmadan evvel yargılama süreci devam eden davası/takibi bulunup bulunmadığının Müdürlüklerince şirkete ve tüm yetkililerine sorulduğunu, Ticaret Sicil Gazetesinde ayrıca ilan edildiğini, şirket tarafından bu hususa cevap verilmediğini, Ticaret Sicile sorumluluk yükletilmemesi gerektiğini, ihya davalarında Ticaret Sicil Müdürlüklerinin yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 6102 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 7/4-a maddesi kapsamında, davalı tarafça re'sen terkin işlemi yapılmadan evvel gerekli ilan ve ihtarların yapıldığı, Geçici 7/2.maddesi hükmü kapsamında ise dava konusu şirketin re'sen terkin edildiği sırada derdest davasının mevcut olduğuna dair dosya kapsamında bir bilgi olmadığı gibi davacı tarafça böyle bir iddiada da bulunulmadığı, ayrıca Geçici 7/15.maddesi uyarınca Ticaret Sicilinde Geçici 7.madde uyarınca terkin edilen şirketlerin ihyası davası açılması için beş yıllık hak düşürücü süre öngörülmüş olduğu, dava dışı şirketin re'sen terkin tarihinin 02/05/2014 olması ve görülmekte olan davanın beş yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 16/03/2021 tarihinde açılmış olması karşısında davanın TTK Geçici 7/15.maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmiştir. Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; dava dışı KAS-PA Tüt. Mam. ve Gıda Mad. Paz. Turz. Org. Hizm. Tic. Ltd. Şti.'nin 6102 sayılı TTK'yı değiştiren 6335 sayılı Yasanın 38.maddesi ile 6102 sayılı Yasaya eklenen Geçici 7.maddesi uyarınca 02/05/2014 tarihinde re'sen sicilden terkin edildiği, davalı tarafça re'sen terkin işlemi yapılmadan evvel gerekli ilan ve ihtarların yapıldığı, 6102 sayılı TTK Geçici 7/15.maddesi uyarınca Ticaret Sicilinde Geçici 7.madde uyarınca terkin edilen şirketlerin ihyası davası açılması için beş yıllık hak düşürücü süre öngörülmüş olduğu, re'sen terkin tarihinin 02/05/2014 olması ve davanın beş yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 16/03/2021 tarihinde açılmış olması karşısında, TTK Geçici 7/15 maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/03/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY Dava, 6102 sayılı TTK Geçici 7.maddesi gereğince ticaret sicilinden terkin edilen şirketin ek tasfiyesi istemine ilişkindir. Somut uyuşmazlıkta, 16.03.2021 tarihinde açılan davada Trabzon İcra Müdürlüğü'nün 2019/30010 sayılı takip dosyasında borçlu şirket aleyhine yapılan icra takibinde şirketin Geçici 7. madde gereğince ticaret sicilinden silindiği icra müdürülüğünce şirketin ihyası için süre verildiği belirtilerek ihya davası açılmış, İlk Derece Mahkemesince terkin tarihi ile dava tarihi arasında 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan red edilmiş, vaki temyiz istemi de çoğunluk görüşü doğrultusunda red edilerek karar onanmıştır. Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum. 6102 sayılı TTK Geçici 7/2 maddesinde davacı veya davalı sıfatıyla devam eden davaları bulunan şirket veya kooperatiflere madde hükümlerinin uygulanmayacağı düzenlenmiş olup, Daire yerleşik uygulaması gereğince icra takipleri de maddede öngörülen dava kapsamında kabul edilmektedir. Davacı vekili, dava dilekçesinde Trabzon İcra Müdürlüğü'nün 2019/30010 sayılı takip dosyasına dayanmış olup, İlk Derece Mahkemesince taraf vekillerinin mazeret bildirdikleri 08.07.2021 tarihli ön inceleme duruşmasında mazeretlerin kabulüne karar verildiği halde davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir. Davanın HMK 315/8 maddesinde öngörülen basit yargılama usulüne tabi bulunmamasına ve her iki tarafın da ön inceleme duruşmasına mazeret bildirip, mazeretlerin mahkemece kabul edilmesine rağmen yargılamanın sonuçlandırılması HMK 137 vd.maddesi hükümlerine açıkça aykırıdır. Davacı vekili, temyiz dilekçesinde şirket aleyhinde Trabzon Ticaret Mahkemesi'nin 2010/152 esas sayılı dosyası ile İcra Müdürlüğünün 2010/5816, 8781 ve 7803 sayılı dosyalarının derdest olduğunu dava dilekçesinde bildirilen 2019/30010 sayılı dosyanın da yenileme suretiyle yeni esas numarasını aldığını bildirmiştir. 2019/30010 sayılı takip dosyasında, şirketin terkin tarihinden önce takibe geçildiğinin anlaşılması durumunda Geçici 7. madde hükümleri uygulanamayacağından, şirketin ihyası gerekecektir. Bu durumda, İlk Derece Mahkemesince yazılı yargılama usulüne göre yargılama yapılarak HMK 118-186. maddeleri hükümlerine uygun şekilde yargılamanın sonuçlandırılması, Trabzon İcra Müdürlüğü'nün dayanak 2019/30010 sayılı dosyasında hangi tarihte takip başlatıldığının tespiti ile şirketin terkin tarihininden önce takibe başlanmış ise Geçici 7/2. maddesi gereğince şirketin ihyasına karar verilmesi gerekirken bu hususların gözardı edilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi'nce yazılı şekilde karar verilmesi, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddi hukuka aykırıdır.