2. Ceza Dairesi 2022/15296 E. , 2023/4354 K. ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2021/408 E., 2022/84 K. ... SUÇ :Hırsızlık HÜKÜM :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlü…
**2. Ceza Dairesi 2022/15296 E. , 2023/4354 K.** **"İçtihat Metni"** ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2021/408 E., 2022/84 K. ... SUÇ :Hırsızlık HÜKÜM :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.01.2015 tarihli ve 2015/213 Esas No.lu iddianamesi ile, suça sürüklenen çocuğun 13.07.2014 günü saat 05.30 sıralarında katılana ait eve girerek 42.200,00 TL, 2000 ABD Doları, 270 Euro ve 100 Arabistan Riyali çaldığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/76 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3 , 62. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/9406 Esas, 2021/13097 Karar sayılı kararı ile, hüküm tarihinde Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 14.01.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması ve 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, Mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/408 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3 , 62. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiği, re'sen karşılaşılacak nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Suça sürüklenen çocuğun 13.07.2014 günü, saat 05.30 sıralarında, ...,...,... ile birlikte araçla seyrettikleri esnada ... 'un, ... ve ...'i, katılanın ikametgâhını göstermek suretiyle bu adam sarraf, bunda para var, girin bakın, diyerek azmettirdiği, bunun üzerine ... ve ... 'nın katılana ait ikametgâha girdikleri, 42.200,00 TL, 2.000 ABD Doları, 270 Euro ve 100 Arabistan Riyali çaldıklarının iddia edildiği; dosya kapsamındaki delillerin tahlili sonucunda suça sürüklenen çocuk ...'in müsnet suçu işlemede şerikleri olduğu iddia edilen diğer kişilerin isnat edilen suçu işlediklerine dair aleyhlerine kesin mahkûmiyet kararına yeterli delil bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk ...'in müdafii refakatinde alınan savcılık ifadesinde isnadı kabul ettiğinin görülmesi nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Suça sürüklenen çocuk, karakolda müdafii olmaksızın verdiği beyanında, saat 04.00 sıralarında beraat eden diğer sanıklar ...,...,... ile suçu işlediklerini, savcılıktaki ifadesinde 05.30-06.00 sıralarında diğer sanıklarla birlikte katılana ait eve girdiklerini söylemiş, kovuşturma aşamasında ise suçu inkâr etmiştir. 3.Hukukî süreç başlığı altında 3. maddede belirtilen bozma ilâmının gerekleri yerine getirilmiş, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmıştır. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, suça sürüklenen çocuğun savcılıktaki beyanında suçu açıkça ikrar etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/408 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.