11. Hukuk Dairesi 2013/10264 E. , 2013/14045 K. "" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2012 gün ve 2011/183-2012/288 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.03.2013 gün ve 2012/16398-2013/5719 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve …
**11. Hukuk Dairesi 2013/10264 E. , 2013/14045 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2012 gün ve 2011/183-2012/288 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.03.2013 gün ve 2012/16398-2013/5719 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili tarafından 02.09.2010 tarihinde elden ödenen 40.000,00 TL karşılığında davalı firmanın 10.12.2010 keşide tarihli 40.000,00 TL'lik çek verdiğini, dava konusu çek ile yapılan icra takibinin çekte keşide yeri yazılmadığından bahisle iptal edildiğini, çek ile ilgili davalı firma tarafından kayıp çalıntı nedeniyle ödemeden men talimatı verildiğini, müvekkilinin alacağını tahsil edemediğini ileri sürerek, 40.000,00 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davaya konu çekin davalı şirket yetkililerince imzalandığı hususunda ihtilaf bulunmadığı, imzası borçlu tarafından ikrar edilmiş söz konusu senetten dolayı ispat yükünün borçlu olmadığını iddia eden davalıya düştüğü, davalının borcu olmadığı yönünde herhangi bir yazılı delil ileri sürmediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır. Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.