Hukuk Genel Kurulu 2008/10-272 E. , 2008/285 K. MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi TARİHİ : 20/04/2006 Taraflar arasındaki “aidiyet“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.04.2006 gün ve 2003/1789 E. 2006/171 K. sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 25.12.2006 gün ve 2006/12376-17090 sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delil…
**Hukuk Genel Kurulu 2008/10-272 E. , 2008/285 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi TARİHİ : 20/04/2006 Taraflar arasındaki “aidiyet“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.04.2006 gün ve 2003/1789 E. 2006/171 K. sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 25.12.2006 gün ve 2006/12376-17090 sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, SSK vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davacı vekili; 7088253 sigorta sicil numarası ile müvekkili E..K..nun 01.08.1969 - 15.02.1992 tarihleri arasında ağabeyi H..E..ın nüfus cüzdanını kullanarak sigortalı olarak çalıştığını, 01.05.1992 tarihinde; tahsis talebi üzerine yaşlılık aylığı bağlandığını, ancak, 4633067 sigorta sicil nosu ile İstanbul'da sigortalı olarak çalışan ağabeyi H..E..'ın 13.06.1983 tarihinde tahsis isteği üzerine, kurumca 01.07.1983 tarihinde aylık bağlandığını; böylece, Sosyal Sigortalar Kurumu'ndan 1992 yılından itibaren aynı adı ve aynı soyadı taşıyan bir kişiye iki ayrı yaşlılık aylığı bağlandığını, bu durumu farkeden Sosyal Sigortalar Kurumu'nun müvekkiline ait aylığı 19.12.2002 tarihinde kestiğini, ödediği aylıkları istediğini; kurumun işleminin yasaya aykırı olduğunu, iptali ile, 01.05.1992 tarihinde emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesin istemiştir. Mahkeme çalışan bir kişinin kendi ismini ve kimliğini kullanarak resmi kurumlarda işlem yapmak zorunda olduğundan bahisle, davanın reddine karar vermiştir. Davacı, G...ve P...'den olma, Giresun ili, ......ilçesi nüfusuna kayıtlı 05.03.1944 doğumlu; dahili davalı H..E.., G..ile P..'den olma, Giresun ili, ...ilçesi nüfusuna kayıtlı 02.09.1935 doğumludur. Davacı ile dahili davalı H.. E..'ın kardeş oldukları getirilen nüfus kayıtlarından anlaşılmaktadır. Soyadı farklılığı babası G..in sonradan evlendiği S..isimli kadının soyadını almasından kaynaklanmıştır.İlk defa sigortalı çalışmaya dahili davalının kimliğini kullanarak davacı 01.08.1969 tarihinde başlamış ve Kurum tarafından 7088253 sigorta sicil numarası verilmiştir. Bu sigorta sicil numarası ile İstanbul dışında Çorum Karadayı, Elazığ Hazar, Boyabat Başak ve Yayla, Çorum Erfil, Tosya Devrez ve Nalbantoğlu, Aksaray Aktuğsan Tuğla fabrikalarında çalıştıktan sonra talebi üzerine 01.05.1992 tarihinde Sosyal Sigortalar Kurumu'ndan Yaşlılık aylığı almaya başlamıştır. Dahili davalı H..E..; ilk defa 18.05.1958 tarihinde sigortalı olarak çalışmaya başlamış ve Kurum tarafından 4633067 sigorta sicil numarası verilmiştir. Bu sigorta sicil numarası ile en son Denizcilik İşletmelerine ait Gemialtı tersanesinde 25.11.1976 - 13.06.1983 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştıktan sonra; SSK tarafından 01.07.1983 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı ve aylığını şimdiye kadar T.C. Ziraat Bankası - İstanbul Şubesinden aldığı anlaşılmaktadır. H..'in, uzun yıllardan beri görüşmediği ve halk arasında E..(E..) diye bilinen iki çocuklu evli, asker kaçağı kardeşinin ehliyetnamesini aldığını; polisle problem yaşadığı, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Nüfus kayıtları davacı ile H..'in kardeş olduklarını göstermektedir. Öte yandan, 31.07.1998 tarihli SSK müfettişinin raporu ile, dahili davalı H..E..'ın 7088253 sigorta sicil numarasıyla Kuruma bildirilen sigortalı çalışmalarla ilgisinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Esasında bir kişinin hem İstanbul'da, hem Elazığ, Çorum, Aksaray ve Tosya'daki Tuğla fabrikalarında aynı tarihlerde sigortalı çalışması fiilen imkansızdır. İki ayrı H..E..ın olmadığı, bunların iki ayrı kişi olduğu yapılan yargılama ile anlaşılmaktadır. Ancak, 7082253 sigorta sicil numarası altında Halit Eralpay adına Kuruma bildirilen çalışmaların davacıya ait olup olmadığı konusunda; mahkeme tanıklar dinlemiş ve bu sicil numarası ile Kuruma bildirilen muhtelif tarihli işe giriş bildirgeleri üzerinde imza incelenmesi yaptırmıştır. Dinlenen tanıklar, tuğla fabrikalarında çalışanın E.. K.. olmadığını, H..E..ı bildiklerini söylemişler bir kısmıda, H.. E...hüviyeti ile çalışanın davacı olduğunu söylemişlerdir. İşe giriş bildirgeleri üzerindeki imzaların, büyük bir kısmının davacının eli mahsulü olduğu anlaşılmış bir kısmında ise, dahili davalı H.. E..'ın ve davacının elinden çıkmadığı saptanmıştır. Bu deliller doğrultusunda, 7082253 sigorta sicil numarası ile çalışanın davacı olduğu ve abisine ait kimlik cüzdanını kullanarak tuğla fabrikalarında çalıştığı sabit olmuştur. Ne var ki, davacı abisi Halit Eralpay'ın doğum tarihini kullanarak 01.05.1992 tarihinde yaşlılık aylığı almaya başlamış ise de; kendisi 05.03.1944 doğumlu olduğundan 55 yaşını 05.03.1999 tarihinde dolduracağından ve 4259 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu için, yaşlılık aylığına 01.05.1992 tarihinde hak kazanamayacaktır. Bu durumda; davacının, 506 sayılı kanunun 60/A-a maddesi uyarınca 01.04.1999 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanabileceği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile ve yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz isteği kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir. TEMYİZ EDEN: Davacı vekili HUKUK GENEL KURULU KARARI Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır. SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.