6. Ceza Dairesi 2011/1461 E. , 2013/22036 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2008 ve 12/02/2008 tarihli tebliğnameleri ve 24/12/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dairemizin 05.05.2010 günlü ilamı doğrultusunda hükümlü hakkında ilk kez verilen 14.06.2005 günlü uyarlama
**6. Ceza Dairesi 2011/1461 E. , 2013/22036 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2008 ve 12/02/2008 tarihli tebliğnameleri ve 24/12/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dairemizin 05.05.2010 günlü ilamı doğrultusunda hükümlü hakkında ilk kez verilen 14.06.2005 günlü uyarlama kararına yönelik olduğu ve Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin hükümlü ... hakkında verdiği 12.09.2007 günlü kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Kabule göre de; 2-5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve hükümlünün özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, hükümlü hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'nün temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.