11. Hukuk Dairesi 2020/6993 E. , 2022/1144 K. "" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.10.2018 tarih ve 2017/385 E- 2018/379 K. sayılı kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne-reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.07.2020 tar…
**11. Hukuk Dairesi 2020/6993 E. , 2022/1144 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.10.2018 tarih ve 2017/385 E- 2018/379 K. sayılı kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne-reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.07.2020 tarih ve 2019/286 E- 2020/656 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, 2016/05932 sayılı tescil numarasına kayıtlı 1.1 Koltuk, 2.1 Koltuk tasarımların sahibi olduğunu, davalının imalathanesinde İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/176 Değişik iş sayılı dosyası ile delil tespiti yapıldığını, yapılan tespitte, müvekkili adına tescilli 2016/05932 nolu tasarımdan kaynaklanan sınai hakların ihlal edilmiş olduğunun tespit edildiğini, İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/176 Değişik iş sayılı dosyası incelendiğinde davaya konu ürünlerin birebir aynısı olduğunun belirlendiğini, davalı yanın tespit sonrasında ürünleri üretmeye devam ederek satışa arz etmesi ve davacının tasarım tescilli ürünlerine karşı 6769 sayılı Yasa'nın 149/1-f maddesi uyarınca tecavüzün devamını önlemek üzere tedbirlerin alınmasının gerektiğini ileri sürerek davalının tecavüzünün önlenmesine, 6769 sayılı SMK’nın 151/2-b maddesi uyarınca maddi zararın tespiti ile 149/1-ç ve 150 maddeleri uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL maddi ve 100.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.