Hukuk Genel Kurulu 2016/2554 E. , 2019/582 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Karaman İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.11.2015 tarihli ve 2015/114 E., 2015/384 K. sayılı karar davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 28.03.2016 tarihli ve 2015/25340 E., 2016/4203 K. sayılı kararı ile: "…Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazancın te…
**Hukuk Genel Kurulu 2016/2554 E. , 2019/582 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Karaman İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.11.2015 tarihli ve 2015/114 E., 2015/384 K. sayılı karar davalı ... vekili ve davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 28.03.2016 tarihli ve 2015/25340 E., 2016/4203 K. sayılı kararı ile: "…Dava, hizmet ve sigorta primine esas kazancın tespitine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Yasemin Karabulut tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı, 01/10/2007 tarihinden 08/09/2013 tarihleri arasında bildirilmeyen eksik sürelerinin tespitiyle en son 900 TL ücretle çalıştığını belirterek davalı şirket tarafından gerçek ücret üzerinden ödenmeyen sigorta primlerinin tespitine karar verilmesi istemli açılan davada mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve davacının, davalı şirkette, işten ayrıldığı 2013 yılının ikinci yarısı itibariyle aylık net ücretinin 900,00 TL olduğunun ve aynı iş yerinde 01/10/2007-22/01/2008 tarihleri arasında, kalifiye işçi olması sebebiyle, dönemin asgari ücretinin 1.16 katı ücret ile çalıştığının tespitine dair hüküm kurulmuştur. Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 5510 sayılı Kanunun 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).