7. Hukuk Dairesi 2024/109 E. , 2024/5288 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2010/181 E., 2012/104 K. DAVACILAR : Adana Devlet Su İşleri Bölge Müdürlüğü vd. vekili Avukat ... vd. DAVA TARİHİ : 07.07.2010 KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hale iade bedelinin tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, te
**7. Hukuk Dairesi 2024/109 E. , 2024/5288 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2010/181 E., 2012/104 K. DAVACILAR : Adana Devlet Su İşleri Bölge Müdürlüğü vd. vekili Avukat ... vd. DAVA TARİHİ : 07.07.2010 KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hale iade bedelinin tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti müvekkiline ait 211 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından üzerine çeşitli ağaçlar dikilmek suretiyle kullanıldığını, taşınmazın DSİ Genel Müdürlüğüne tahsis edildiğini belirterek, davalının dava konusu taşınmaza müdahalesinin önlenmesine, ağaçların kâl'ine ve eski hale getirme tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu taşınmazı imar etmek amacıyla davacı idareye başvurduğunu, gerekli ölçümler yapılarak taşınmazın müvekkiline fiilen teslim edildiğini, müvekkilinin taşınmaza çok sayıda ağaç diktiğini, taşınmazın değerlenmesi üzerine DSİ Genel Müdürlüğüne tahsis edildiğini ve bu davanın açıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının dava konusu taşınmazı fuzuli şagil olarak kullandığının sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dava konusu 211 parsel sayılı taşınmaza davalının müdahalesinin önlenmesine, taşınmaz üzerindeki ağaçların kal'ine, 382,90 TL eski hale getirme tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarlayarak, haksız ve hukuka aykırı bir işgalin söz konusu olmadığını, müvekkilinin emek ve masrafları hesaplanıp müvekkiline ödenerek el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerektiğini ifade ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirme bedelinin tazmini istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 683 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine , Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.