11. Hukuk Dairesi 2010/4642 E. , 2010/8384 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.04.2008 gün ve 2008/18-2008/149 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.01.2010 gün ve 2008/9625-2010/765 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içeri
**11. Hukuk Dairesi 2010/4642 E. , 2010/8384 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.04.2008 gün ve 2008/18-2008/149 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.01.2010 gün ve 2008/9625-2010/765 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 30.10.2003 tarih ve 2003/76 sayılı kararı ile Trabzon Limanı’nın davalı şirkete İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ile 30 yıllığına 21.11.2003 tarihinde fiilen devredildiğini, anılan sözleşmenin 14/2. maddesi uyarınca limanın kullanımında bulunan gayrımenkullerle ilgili olarak fiili teslim tarihinden sonraki döneme ilişkin emlak vergilerini ödeme yükümlülüğünün işletmeye ait olacağının kararlaştırıldığını, 2004 yılına ait Emlak Vergisi Bedelinin 1. taksitinin ...’nca 573.017.786.000 TL olarak müvekkiline bildirildiğini, ödenen (14.807.120.000) TL'nin mahsubu sonucunda kalan bakiyenin müvekkilince cezalı ödememek için ödendiğini ileri sürerek, 558.210.666.000 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, Trabzon Limanı’nın emlak vergisinden daimi olarak muaf olduğunu, tespit edilen vergi değerlerinin gerçek vergi değerleri olmadığını, müvekkili şirkete ait olmayan yerler içinde emlak vergisi tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin temerrüdünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 04.07.2005 tarihli bilirkişi raporunda davalı şirket tarafından kullanılan ve emlak vergisi ödenmesi gereken alanların parsel numarası, bina arsa alanı, kullanım şekli ve vergiye tabi rayiç bedeli ayrı ayrı gösterilip davalının ödemesi gereken emlak vergisinin 104.933.892.342 TL olarak belirlendiği, davacı tarafından Trabzon Belediyesi’ne 2004 yılı 1. taksiti için bakiye 558.210.666.000 TL ödenmiş ise de tahakkukun davacı adına olduğu, davalı adına bir tahakkuk olmadığı için sözkonusu tahakkukun iptali için dava açamayacağı, davalının kullanımında olmayan ve emlak vergisine tabi olmayan yerler için de ödeme yapmasının düşünülemeyeceği, davacının yaptığı ödeme miktarıyla oranlama yapılarak davalının kullanımında olan ve emlak vergisine tabi olan yerlerin emlak vergisinin 104.933, 89 YTL olarak tespit edildiği, davacının emlak vergisinin tamamını 31.05.2004 tarihinde ödediği, bu tarihte davalı lehine sebepsiz zenginleşme gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 104.933,89 YTL’nin 31.05.2004 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.