11. Hukuk Dairesi 2013/4639 E. , 2013/20747 K. MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.11.2012 tarih ve 2012/287-2012/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle t…
**11. Hukuk Dairesi 2013/4639 E. , 2013/20747 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.11.2012 tarih ve 2012/287-2012/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkilinin davalıya sigorta ettirdiği taşınmaz üzerinde bulunan kaysı ağaçlarının don olayından dolayı büyük zarara uğradığını, bu hususta tespit yaptırdıklarını ve ağaçlarda yüksek oranda hasar tespit edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla don nedeni ile ürün kaybı hasarı bedeli 14.414 TL'nin davalıdan alınarak davacı müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; yapılan tespit sonucu aldırılan bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu, dava konusu edilen don olayının ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini bu durumunda teminat kapsamı dışında kaldığını ayrıca davacının 5363 SY kapsamında meydana gelen don olayı nedeni ile dekar başına 150 TL olmak üzere telafi amaçlı destek ödemesi aldığını sigortadan da bu yönde tahsilat yapması durumunda sebepsiz zenginleşeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde don olayı nedeni ile davaya konu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan kayısı meyvesinin zarar gördüğü, zararın ağaçların çiçeklenme dönemini bitirip meyveye döndüğü dönemde meydana geldiği her ne kadar davalı meydana gelen don olayı nedeni ile davacıya devlet tarafından destekleme ödemesi yapıldığının, bu miktarın mahsup edilmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de 22.05.2010 tarih ve 27588 sayılı resmi gazetede yayınlanan 2010/418 sayılı 2010 yılında meydana gelen 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanun Kapsamı dışında kalan don afeti nedeni ile zarar gören çiftçilere telafi edici destek ödemesi yapılmasına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararında ürünleri zarar gören çiftçiye dekar başına 150 TL don afeti desteği ödeneceğinin haksız yere bu destekten faydalanan çiftçilerden yapılan ödemeler 6183 sayılı yasa uyarınca tahsil edileceğinin düzenlendiği, buna göre söz konusu ödemenin yersiz olduğunun anlaşılması durumunda devlet tarafından tahsil edilmesinin imkanı bulunduğu bu nedenle hükmedilen miktardan davacının yaptığı tahsilatın mahsup edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne 14.414 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı davalı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.