Hukuk Genel Kurulu 2020/60 E. , 2022/977 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “İşçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 35. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel …
**Hukuk Genel Kurulu 2020/60 E. , 2022/977 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “İşçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 35. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde özel güvenlik işini alan alt işveren şirketlerde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 15.04.2009-31.12.2012 tarihleri arasında ücretinin asgari ücretin 2 katı tutarında olmasına rağmen 01.01.2013 tarihinde davalı tarafından tek taraflı olarak asgari ücretin 1,5 katına indirildiğini, esaslı değişiklik teşkil eden bu durumun müvekkiline yazılı şekilde bildirilmediği gibi muvafakatinin de alınmadığını ileri sürerek ücret farkı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile yüklenici arasında imzalanan iş sözleşmesinde ücretin asgari ücretin altında olmayacağının düzenlendiğini ve 01.01.2013 tarihinde teknik şartnamede özel güvenlik personelinin ücretinin asgari ücretin 1,5 katından az olamayacağı hükmü getirildiğinden yüklenici tarafından şartname hükmüne uygun olarak davacıya asgari ücretin 1,5 katı tutarında ödeme yapıldığını, 31.12.2013 tarihinde davacı ile yüklenici arasında imzalanan iş sözleşmesinde ücretin brüt 1.796,25TL olarak kararlaştırıldığını, dolayısıyla ücretinin onayı dışında düşürüldüğü iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemenin Birinci Kararı: 6. Ankara 12. İş Mahkemesinin 08.06.2015 tarihli ve 2014/938 E., 2015/552 K. sayılı kararı ile; davacının ücretinin 01.01.2013 tarihinde rızası dışında ve herhangi sözleşmeye dayalı olmadan işveren tarafından tek taraflı olarak düşürüldüğü, 01.01.2014 tarihinde ise davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin ücret ve bazı bölümlerinin sonradan davacının adının ve imzasının doldurulduğu kalemden farklı bir kalem ve yazı ile doldurulduğu, dosyaya sunulan tüm sözleşmelerin aynı elden çıkmış yazılar ile sonradan doldurulduğunun anlaşıldığı, davacının açık kabulünün olmadığı, konuyu araştırarak ihtarname çektiği, sonrasında da dava açtığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı: 7. Ankara 12. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.