Hukuk Genel Kurulu 2017/1014 E. , 2018/1862 K. "" MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki “geçici su abonelik tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.09.2013 tarihli ve 2012/2544 E., 2013/2835 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 09.04.2014 tarihli ve 2013/20568 E., 2014/5730 K. sayılı kararı ile: “... Davacı vekili, müvekkilinin Karapürçe…
**Hukuk Genel Kurulu 2017/1014 E. , 2018/1862 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki “geçici su abonelik tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.09.2013 tarihli ve 2012/2544 E., 2013/2835 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 09.04.2014 tarihli ve 2013/20568 E., 2014/5730 K. sayılı kararı ile: [adres satırı maskelendi] Davalı vekili, davacının abone yapılması için Tarifeler Yönetmeliğinin 6 ve 30. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmesi gerektiğini, davacının 6. maddedeki koşulları gerçekleştirmediği ve 30.maddede öngörülen hesap kesme işlemlerinin yapılmadığını, davacının binaya ilişkin statik rapor ve hesap kesme işlemi yaptırmadan mahkeme kararı ile aboneliği gerçekleştirmeye çalışmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davaya konu binanın statik raporu olmadığı ve yapı ruhsat tarihinin 03.11.2009 olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüm (daire) nedeniyle, davacının davalı idareden geçici su aboneliği tesis edilmesini isteyip isteyemeyeceği hususundadır. 3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesi; “Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracâatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir.” hükmünü içermektedir. Yine aynı kanunun “Kullanma İzni Alınmamış Yapılar” başlıklı 31. maddesinde de; “İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Açıklanan yasa hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskân) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların, izin alınıncaya kadar elektrik ve belediye (ferdi abonelik) hizmetlerinden faydalanamayacakları açıktır.