11. Hukuk Dairesi 2021/3370 E. , 2022/7070 K. MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15.05.2019 tarih ve 2018/137 E. - 2019/248 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2019/988 E. - 2021/134 K. sayılı kararı…
**11. Hukuk Dairesi 2021/3370 E. , 2022/7070 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15.05.2019 tarih ve 2018/137 E. - 2019/248 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2019/988 E. - 2021/134 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirketin "ONEFOODS" ibareli marka başvurusuna müvekkili adına tescilli "ONE" ve "ONEO" asıl unsurlu tanınmış markaları ile benzer olduğu gerekçesiyle yaptıkları itirazın niahi olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili markaları ile dava konusu başvuru arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, marka kapsamlarının da benzer olduklarını, dikkat düzeyi düşük tüketicilerin markaları karıştıracaklarını, müvekkilinin seri markalarından olduğunu düşüneceklerini müvekkilinin itiraza dayanak gösterdiği markalarının tanınmış marka olduklarını, davalı şirketin müvekkili markasıyla benzer bir ibareyi marka olarak tercih ettirmesinin kötü niyetli olduğunu gösterdiğini ileri sürerek, YİDK'in 08/02/2018 tarihli ve 2018-M-931 sayılı kararının iptali ile tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, markalarda ortak olan “one” ibaresinin İngilizce “bir” anlamına geldiğini, bu ibarenin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, markaların bıraktıkları bütünsel izlenim ele alındığında markalar arasında karıştırılacak ölçüde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, davalı şirketin 1930 yılında Brezilya’da kurulduğunu, halen Brezilya’da, Arjantin’de, Avrupa’da, Tayland’da, Malezya ve Birleşik Arap Emrilikleri’nde üretim tesisleri olduğunu, 40’tan fazla ülkede tescilli olduğunu, davacının tek başına “ONE” ya da “ONEO” ibareli bir tescili olmadığını, tüm tescillerin yan unsurlarla gerçekleştiğini, davacı markalarının Türkçe okunduğunu, ancak davalı markasının “VANFUUDS” şeklinde olduğunu, markalar arasında anlamsal bir benzerlik bulunmadığı, davalı markanın “BİRGIDALAR, TEKGIDALAR” anlamına geldiği, davacı markalarının “O NE O?” anlamında kullanıldığını, davalı markanın “sakızlar” için tescilli olmadığını, “ONE” ifadesinin İngilizce’de en yaygın 4. isim kelime olduğunu, davacının tanınmışlık ve kötü niyet iddialarının yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince, davacının 2009 16559, 2007 07710, 2010 22132, 2010 22133, 2010 22137, 2010 22138, 2010 22134, 2010 22135, 201022136, 2010 22139, 2010 22140, 2010 22141, 2011 52702, 2010 47229, 2003 00683, 83732, 2010 01056, 2010 22130, 2012 93177, 2012 93171, 2012 93170, 2012 93176, 2012 93174, 2012 93175, 2012 93173, 2013 19334, 2012 93172 sayılı ve “alpella one”, “alpella oneo”, “oneo beyaz gülüşler kalıcı ferahlık şekil”, “oneo beyaz gülüşler kalıcı ferahlık şekil”, “oneo beyaz gülüşler kalıcı ferahlık şekil”, “oneo beyaz gülüşler kalıcı ferahlık şekil”, “oneo beyaz gülüşler kalıcı ferahlık şekil”, “oneo beyaz gülüşler nefis tat şekil”, “oneo beyaz gülüşler nefis tat şekil” , “oneo beyaz gülüşler nefis tat şekil”, “oneo beyaz gülüşler nefis tat şekil”, “oneo beyaz gülüşler nefis tat şekil”, “oneo beyaz gülüşler nefis tat şekil”, “oneo select”, “oneo slims”, “ülker one”, “ülker one”, “ülker oneo”, “ülker oneo kap”, “one select kutup serinliği”, “oneo buz ferahlığı”, “oneo nane ferahlığı”, “oneo select bahar sürprizi”, “oneo select karpuz serinliği”, “oneo select yaz esintisi”, “oneo select çilek keyfi”, “oneo sensitive”, “oneo slims karpuz ferahlığı” ibareli markaları ile davalı tarafın 2016/104626 sayılı “ONEFOODS” marka başvurusu arasında benzerliğin bulunmadığı, dava konusu marka kapsamındaki mallar yönünden davacı markalarına ilişkin 30. sınıf yönünden ayniyet bulunduğu ancak marka işaretleri benzer olmadığından, aralarında karıştırışma ihtimalinin oluşmadığı, markalar arasında benzerlik bulunmaması nedeniyle KHK m. 8/4’ün somut olaya uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere dava konusu başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf malların tamamının davacının itirazına dayanak markalarının kapsamındaki 30. sınıf mallarla aynı olduğu, esasen mahkemece de bu husus kabul edilmekle birlikte marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, dava konusu başvuru markasının “one” ve “foods” ibarelerinin bir araya getirilerek oluşturulduğu, başvuru markasında bir araya gelen ibarelerin anlamlarını kaybederek yeni ve farklı anlamda bir ibare ortaya çıkarmadığı, ortalama tüketici kitlesi nezdinde de dava konusu başvuru markasının “one+foods” şeklinde iki ayrı ibare olarak algılanacağı, "foods" ibaresinin tescil edilmek istenen sınıf itibariyle vasıf bildiren, tanımlayıcı bir ibare olduğu nazara alındığında başvuru markasındaki asıl unsurun "one" ibaresi olduğu, bu ibarenin ise ayırt edici olduğu ve davacının özellikle "one" asıl unsurlu markaları ile benzer bulunduğu, başvurunun davacının seri markalarından birisi gibi algılanması ihtimaline yol açtığı, tarafların markalarının kapsamındaki malların, günlük tüketime konu, her yaştan ve her kesimden alıcısı bulunan mallar olduğu düşünüldüğünde, iltibas tehlikesinin daha da arttığı, bu itibarla, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibarelerin de 556 sayılı KHK’nın 8/1-b. maddesi anlamında iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca, iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu bildirildiğinden yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, dava konusu marka başvurusunda yer alan tüm mallar bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğundan, somut olayda KHK'nın 8/4. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının tartışılmasına gerek görülmediği, mahkemece açıklanan gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalı Türk Patent ve Marka Kurumu YİDK’in 08/02/2018 tarihli ve 2018-m-931 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli 2016/104626 sayılı "ONEFOODS" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 17/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.