16. Ceza Dairesi 2018/3143 E. , 2019/4108 K. Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme, Göçmen kaçakçılığı Hüküm : I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 1- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan; CMK’nın 23/2-e maddesi uyarınca beraat 2- Göçmen kaçakçılığı suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat II- Sanık ... hakkında; 1- Göçmen kaçakçılığı suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat 2- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu…
**16. Ceza Dairesi 2018/3143 E. , 2019/4108 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme, Göçmen kaçakçılığı Hüküm : I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 1- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan; CMK’nın 23/2-e maddesi uyarınca beraat 2- Göçmen kaçakçılığı suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat II- Sanık ... hakkında; 1- Göçmen kaçakçılığı suçundan; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat 2- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan; TCK’nın 314/3, 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 220/7, 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Cumhuriyet savcısının sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafiinin ve göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede; I- Göçmen Kaçakçılığı suçundan kurulan beraat hükmüne dair yapılan temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşmadığına dair uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, kanuni ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASI, II- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair yapılan temyiz incelemesinde; 1- Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıkla birlikte yakalanan diğer sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin gerekçeleri ile birlikte IŞİD’in faaliyet gösterdiği bölgeye gittiklerinden şüphelenilerek haklarında soruşturma başlatılan kişiler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar göz önünde bulundurulduğundan, sanık ...’ın silahlı terör örgütü IŞİD’in üyesi olan kişileri IŞID’in faaliyette bulunduğu bölgeye geçebilecekleri yere götürmek konusunda yardımcı olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli delil bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün gerekçesine esas alınan delillerin yeterince tartışılıp değerlendirilmemiş olması, 2- Kabul ve uygulamaya göre ise; a) Örgütün hiyerarşik yapısı içinde yer aldığı belirlenemeyen sanığın kullandığı araç ile öncülük ederek silahlı terör örgütü IŞİD/DEAŞ’a katılmak üzere gelen şahısları Gaziantep’e, oradan da terör örgütünün kontrolü altındaki Suriye topraklarının sınır komşusu olan Kilis Elbeyli ilçesine getirmek üzere öncülük ettiği esnada güvenlik güçlerince yakalanmış olduğu olayda, sanığın eyleminin süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içermediğinin anlaşılması karşısında sübutu kabul edilen eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, b) Gerekçeli karar başlığında suç adının “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazılması, c) Öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/7. maddesinin 2. cümlesi uyarınca gerekli indirim uygulanarak devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması, d) Örgüt üyesi olduğu yönünde kabul bulunmayan, silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkum olan sanık hakkında uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş olması, Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı CMK’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.